SeniorPlaza

Boere Kees

Start
Nieuwtjes
Nieuwsbrief
Lente
Koningsdag
Koningsdag
Dodenherdenking
Bevrijdingsdag
Gezondheid
Column
Componisten
Jazz
1930-1945
Jaren 45-50
De jaren 50
Jaren 60 en 70
Nostalgie
Oude foto's
Op zoek naar
Liedjes
Liedjes Zoek
Opzegversjes
Oude Gedichten
Voordrachten
Poezieversjes
Cadeautips
Vakantie
Wereldwonder
FinanciŽn
Verhalen
Gedichten
Prikbord
Boeken
Er op uit
Uitgaan
Creatief
Spelletjes
Online casino
Sport
Links
 
Boere Kees


Boere Kees was een wel bekend manspersoon in Halfweg. In vroegere jaren een sterke grondwerker en een bekende wielrenner. Er is iets mis gegaan in de liefde. Geen toestemming van de ouders van het meisje. In die jaren luisterde men nog naar ouders. In ieder geval was Kees zwaar aangeslagen nadat de verhouding verbroken moest worden. Kees was niet meer de oude. Hij raakte zwaar aan de drank. Wij kwamen hem regelmatig tegen, dan lag hij zijn roes uit te slapen in de bosjes. Hij had een doorlopende rekening bij de kastelein. Als zijn AOW uitkering binnenkwam, ging Kees eerst zijn rekening in de kroeg betalen. Ja, voor Kees was het belangrijkste in zijn leven alleen nog maar alcohol.
Mijn vader vond Kees op een avond onder aan de dijk. Toch nog wel een eindje van huis, besloot hij de bewusteloos van de alcohol geraakte Kees op te tillen en naar huis te brengen. Kees woonde bij zijn oudere getrouwde zuster in. Zij woonden verderop aan de Kanaalweg. Het was toch nog wel een kleine kilometer naar het huis van Kees. En alhoewel Kees slechts ongeveer 70 kilo woog, voelt een dronken lichaam aan als een zware zandzak. Mijn vader was blij toen hij het huis van Kees bereikt had. Hij zette Kees neer en voelde zijn bloed weer een beetje normaal door zijn lichaam pompen. Tot zijn verbazing liep Kees met grote passen naar de deur, 'bedankt Jan', riep Kees.
Een tijdje later kwam mijn vader Kees weer tegen, een jong echtpaar had Kees gevonden. Zij waren zeer bezorgd om Kees, bang dat hij een hartaanval had gekregen. Zij vroegen aan mijn vader of hij kon helpen. 'Oh,' zei mijn vader, 'wacht maar even, dit is geen hartaanval.'
Hij trok Kees overeind, gaf hem een flinke schop onder zijn achterste. Kees kwam bij zijn positieven. En nu, lopen en naar huis, zei mijn vader. 'Ja Jan, ik ga al', zei Kees. Als een speer liep Kees naar huis. Het verbaasde echtpaar achterlatend.

Cor Cornelissen
25-02-2010
<< Vorige zelfgeschreven verhaal (Boerderijbrand 1937 te Spanga Scherpenzeel) Volgende zelfgeschreven verhaal (Boeren gedoe) >>
 
Naar overzicht alle zelfgeschreven verhalen
Naar overzicht zelfgeschreven verhalen met zelfde beginletter (B)