SeniorPlaza

10 geboden!

Start
Nieuwtjes
Nieuwsbrief
Winter
Carnaval
Gezondheid
Column
Componisten
Jazz
1930-1945
Jaren 45-50
De jaren 50
Jaren 60 en 70
Nostalgie
Oude foto's
Op zoek naar
Liedjes
Liedjes Zoek
Opzegversjes
Oude Gedichten
Voordrachten
Poezieversjes
Cadeautips
Vakantie
Wereldwonder
FinanciŽn
Verhalen
Gedichten
Prikbord
Boeken
Er op uit
Uitgaan
Creatief
Spelletjes
Online casino
Sport
Links
 
10 geboden!



Het zijn er maar 10 en dat in een wereld van geweld. En het zijn maar geboden, dus verboden dat kon ook. Geboden kun je opvolgen maar geen zin dan maar niet. Dat werkt vertwijfelend, zo van daar is vuur want ik zie rook.

Geboden overtreden? Dan moet je dus op vergeving uit. Het was maar een gebod, Maar een verbod is niet zo tolerant. Daarmee verspeel absoluut al je rechten, je hoort er niet meer bij. Zo komt het dat ik het niet meer zo snap want wat is er aan de hand?

De wetgevers maken wetten voor van alles maken zij verboden. En echt niet alleen bij ons, maar het is zo'n beetje internationaal. Een mens kan niet leven met verboden die worden immers overtreden. Dus moeten de overtreders worden gestraft want dat is toch normaal?

Nu lopen de gevangenissen overvol, men kan het niet meer aan. Ze lopen gewoon wat in en uit en de meeste blijven uit, plaatsgebrek! En intussen verzinnen ze jaar in jaar uit maar weer nieuwe wetten. Bouwen er maar gevangenissen bij zo'n soort tekort is toch te gek!

Eer en geweten bestaan eigenlijk alleen nog maar uit eerwraak. En kinderen steken elkaar, hun ouders en onderwijzers gewoon dood. En de kinderen niet alleen, volwassenen doen er nog een schepje op. Spelen oorlogje en slachten meer massaal zeg maar in het groot!

Ik heb lang geleden mijn geweten in een mooi kistje begraven. Ik durfde het thuis niet meer te bewaren, stel dat het wordt gejat! Ik heb het onlangs eens opgegraven om te zien of alles nog goed was. Ik was nog net op tijd, het kistje was rottende, het had zijn beste tijd gehad.

Ik heb nu een mooi kistje met koperbeslag, met zacht fluweel bekleed. Ik hoop maar dat mijn geweten zich daar een beetje gelukkig in voelt. Want ik durf er nu toch echt niet meer zo maar mee te koop te lopen. Ik zal het wel nooit meer kunnen gebruiken zo is het toch niet bedoeld?

Wel vraag ik mij wel eens af hoe andere mensen het ermee hebben. Je ziet hun geweten ook niet meer, maar waar hebben ze het gelaten? Ik denk zomaar dat er door de jaren heel wat gewetens gaan verrotten. Wij moeten weer terug naar de geboden want daar valt mee te praten!

Pika
23-07-2008
Volgende zelfgeschreven verhaal (Ach toch!) >>
 
Naar overzicht alle zelfgeschreven verhalen
Naar overzicht zelfgeschreven verhalen met zelfde beginletter (1)