SeniorPlaza

 

Mensen kijken, een hobby op zich !               

Of ik nou door de omgeving fiets, op een terras of in een restaurant zit. Mensen kijken is leuk !! Geen mens is hetzelfde, ik let vooral op de gezichtsuitdrukkingen, mimiek en er valt me op dat veel mensen heel zorgelijk kijken !! Ook dat de meeste flink doorstappen en haast hebben. Je zal nu waarschijnlijk denken; “jij hebt makkelijk praten/schrijven, de hele week heb je vrij”. Dat is ook zo ja, ik heb meer vrije tijd dan de meeste mensen en de druk is van de ketel ! Maar iedereen heeft 24 uur per dag !!!!!

Ik zat op een terras met een lekkere cappuccino, naast me zat een koppel. Ik heb daar wel een uur gezeten maar ze zeiden niks tegen elkaar, af en toe een boze blik meer niet. Ik dacht;”een relatie is ook niet zaligmakend !”. Het zal hun dag misschien niet geweest zijn !

Mensen zijn bijna altijd met z’n tweeën of met een groepje. Als eenling kom je er niet tussen, zeker met mijn moeilijke spraak niet. Vroeger toen ik nog geen spraakstoornis had, ging ik vaak expres alleen op pad en knoopte makkelijk een gesprek aan ! Ik was ook brutaal en ging gewoon ergens bijzitten, men keek dan wel vreemd maar na een tijdje vonden ze het wel leuk, zo’n vreemde eend in de bijt. Ik vond het ook niet erg om een avond of middag alleen op pad te zijn, ik vermaakte me toch wel, alles en iedereen bekijken.

Een ding begrijp ik niet; je ziet vaak hele lelijke mannen met een knappe vrouw ????? “ze zullen wel goede minnaars zijn”, denk ik dan, of……ze hebben veel geld !!!!!!

Mensen observeren en analyseren, doe ik ook graag ! Waarom doet men zoals men doet ???? De wereld is net één grote dierentuin, (sommige) mensen zijn dan intelligenter dan dieren maar dieren leven verstandiger !!!!!!!!!      

Bert Disco

5 augustus 2011

Terug naar Verhalen


Sightseeing in Antwerpen !

Rondkijken in Antwerpen deed ik vaak en graag. Er was daar altijd wat te beleven. Het liefst ging ik alleen, maar soms met mijn vriendin of met een paar vrienden. Het grote voordeel als ik alleen ging, was dat ik dan  zo contact maakte. Ik verzeilde op allerlei plekken; dat vond ik het mooiste ! Met mannelijke vrienden ging ik langs “Het Schipperskwartier”, de rosse buurt. Er waren mooie dames bij en ik dacht vaak: “Kunnen ze geen andere job vinden?”

Tussen kerst en oud op nieuw (’93) was ik met een vriend gaan wandelen in Engeland (dit is al een verhaal op zich). Op  oudejaarsavond kwamen we terug. We hadden geen zin om naar huis te gaan maar om oudjaar in Antwerpen te vieren. Onze rugzakken deden we in een bagagekluis op het centraalstation. We gingen wandelend allerlei cafeetjes buiten het centrum af. We kwamen in Borgerhout terecht (een buitenwijk van Antwerpen). Echte buurtcafés zochten we daar op ! Zeer kleurrijke figuren waren er in die café's. We keken de boel af maar alleen al daardoor lagen we vaak in een deuk ! We kwamen op het idee; om ook in andere wijken cafeetjes te gaan bezoeken, waar we anders niet zouden komen. Dit zouden we op een andere avond doen. Nu met oudjaar gingen we later op de avond naar het centrum (Grote markt). Het was overal heel gezellig en het was één van de leukste jaarwisselingen, die ik heb meegemaakt !!

Naast mijn huis in Putte was een cafetaria. De uitbater daarvan was een Chinees. Hij zei altijd als hij mij zag:”hoi buulman Belt !”. Hij had geen rijbewijs en samen met hem ging ik vaak inkopen doen in de Chinezenbuurt (tegenover het centraal station). Hij kende daar bijna iedereen en nam me overal mee naar toe. We gingen overal buurten en hapjes eten. Ik begreep er geen moer van dat Chinese taaltje waar ze het over hadden, maar het eten smaakte heel goed !!!!

Ik was op de kaaien aan het rondwandelen. Op z’n tijd op een bankje, zittend, kijken naar wat er om me heen gebeurde. Verderop was een man aan het schilderen. Dat was interessant om een praatje met hem te maken. Joost nodigde mij gelijk bij hem thuis uit; ik moest meer werken van hem zien ! Hij leefde helemaal in z’n eigen wereldje. Hij schilderde werkelijke taferelen op een futuristische manier. Heel gedetailleerd en met prachtige kleuren. Bij elk schilderij vertelde hij heel enthousiast een verhaal ! Hij schilderde de wereld, maar dan mooier als hij was ! Als hij depressief was, een week niet had gegeten en alleen maar bier gedronken had, dan was hij in een roes en maakte de mooiste werken. We werden goede kennissen en als ik in de buurt was dan ging ik altijd een praatje maken en z’n nieuwe schilderijen bekijken.

Hij was getrouwd geweest en had vroeger een vaste baan. Als hij aan het schilderen was dan ging hij niet naar zijn werk, ook z’n huwelijk verwaarloosde hij volkomen ! Op een keer kwam hij thuis en zijn vrouw had alle schildersspullen buiten in brand gestoken. Joost werd heel boos en heeft z’n belangrijkste spullen achterop zijn fiets gepakt en is naar Parijs gereden ! Daar heeft hij zeven jaar als clochard geleefd. Helaas is hij overleden aan een hersenbloeding, dat is erg jammer. Ik vond het altijd heel leuk om bij hem langs te gaan, een praatje te maken en z’n nieuwe schilderijen bekijken !!

Over al mijn belevenissen in Antwerpen kan ik wel een boek schrijven. Maar ja, over elk onderwerp van wat ik beschrijf, als ik daar een boek over moet schrijven, dan ben ik de komende honderd jaar nog wel bezig !!!!

Bert Disco

5 augustus 2011

Terug naar Verhalen


Sinds we meer communicatiemiddelen hebben

Sinds we meer communicatiemiddelen hebben communiceren we slechter !! Overal waar ik kijk zie ik mensen lopen, zitten, rijden en….bellen. Dan denk ik; hoe ging het vroeger toen ging het toch ook ??

Voor veel mensen is de GSM het belangrijkste wat ze bij zich hebben, als men die vergeten is, gaan ze terug naar huis, eerst ophalen. Zonder GSM de dag doorkomen, dat lukt niet meer ! Als men zijn partner vergeet, gaat men niet terug!!

Zo hoorde ik vorige week een mooi verhaal ! Een broer en een zus maken altijd ruzie, maar ieder op z’n eigen kamer, achter z’n eigen computer op msn met elkaar, dat gaat goed! !

En moeder belt naar boven met haar mobieltje, dat ze moeten komen eten. Tijdens de maaltijd, het enigste moment van de dag dat je allemaal samen bent en kan delen wat je bezighoudt. Je kan vertellen wat je beleeft hebt, heeft niemand meer iets te zeggen. Maar eet men zo snel mogelijk, om vervolgens weer achter de computer of de tv te verdwijnen.

Vooral jongeren die elkaar een hele dag op school zien, komen thuis en dan gaan ze alles met elkaar op msn of hun mobieltje bespreken. Gewoon praten met emoties gaat niet meer ! Msn heeft daar al iets op gevonden, je kan allerlei emoticons toevoegen aan je tekst. Lekker veilig en als het niet bevalt, dan klik je gewoon op het rode kruisje en het gesprek is weg !!!!

Bert Disco

5 augustus 2011

Terug naar Verhalen


Groeien !

Je leven Kan je vergelijken met een plantenleven, ALS een plant niet goed groeit, blijft hij Klein en is vatbaar voor allerlei ziektes !

Bij mensen komt er de psyche bij, groeien is essentieel, mensen die niet goed groeien, hebben vaak geestelijke problemen, zoals depressies e.d.

Doordat ik die handicap heb gekregen, is het groeien sneller gegaan, daarmee wil ik niet zeggen, dat je “per se” iets ergs mee moet maken om te groeien, integendeel, maar het kan ineens wel sneller gaan ! Datzelfde hoor je ook van mensen, die Bv. een vliegtuigcrash meegemaakt hebben .

Iemand die leert van zijn/haar fouten, groeit sneller !

Bert Disco

5 augustus 2011

Terug naar Verhalen


Intelligentie

Sommige mensen hebben wel veel gestudeerd, maar zijn sociaal niet ontwikkelt. Zij zijn niet intelligent maar kunnen goed leren.

Veel mensen met hoge functies hebben de gave om goed te kunnen studeren. Er zijn mensen die helemaal niet kunnen studeren en toch heel intelligent zijn.

Mensen die hun intelligentie gebruiken om zichzelf en anderen een goed leven te bezorgen zijn pas echt intelligent !!!!

Bert Disco

5 augustus 2011

Terug naar Verhalen


Liften

Liften: een belevenis op zich !! Ik ging niet liften omdat het een goedkope manier van reizen was, maar ik maakte van alles mee. Ik was ongeveer 21. Liften ging toen nog makkelijker dan nu en het was ook veiliger; nu zou ik het niemand aanraden. Vooral in de zuidelijke landen had ik zo een lift. De taal sprak ik niet, maar ik had een landkaart en wees de plaats aan waar ik naartoe wilde.

Een keer was ik in Zuid-Frankrijk aan het rondtrekken. Het was al tegen de avond en ik wilde naar een camping, ongeveer 50 km verderop. Op een doorgaande landweg stond ik te liften en na ongeveer een kwartiertje kwam er een lelijk eendje aanrijden; in allerlei kleuren geschilderd en die stopte. Er zaten een jongen en een meisje van ongeveer mijn leeftijd in; echte alternatievelingen. Ik wees op mijn landkaart aan waar ik naartoe wilde. Met handen en voeten maakten ze mij duidelijk dat het nu te laat was. Dat ik bij hun kon overnachten en dat ze me morgen wel verder zouden brengen. Ik vond het best, dan hoefde ik niet naar een camping. Ik stapte in de eend maar er was geen achterbank, alleen stro en zij hadden ook geen stoelen maar zaten op sinaasappelkistjes.

Ze woonden in een oud boerderijtje en leefden echt als God in Frankrijk !! Hoewel het sober was ingericht, was het heel knus en gezellig. Stoelen hadden ze niet, maar allemaal leuke kussens en kleedjes op de grond.

Het meisje ging eerst een stuk of tien kaarsjes aansteken en daarna de haard. Elektra hadden ze niet en hun woonkamer werd verlicht door de kaarsjes en een olielamp; heel sfeervol !

Zij maakte prachtige schilderijen en deed ook aan pottenbakken. Haar werk verkocht ze aan toeristen. Hij nam allemaal bouw en verbouw klusjes aan. Ondanks dat we elkaar niet goed konden verstaan, begrepen we elkaar blindelings ! Ik had het daar wel naar mijn zin en ben nog een dag of 3 gebleven. Ik hielp hem mee met klussen. Later ben ik er nooit meer geweest. Dat is achteraf wel jammer, vind ik.

Als ik hun adres had zou ik een briefje schrijven en dit laten vertalen in het Frans! Het waren echt hele leuke mensen !!

Ik wilde in Saint-Tropez rondkijken. Na een paar liften van Fransen kreeg ik een lift van een ouder Engels echtpaar. Mijn Engels was dan wel niet perfect, maar we konden toch een leuk gesprek voeren. Het klikte gelijk tussen ons en ik kon wel zien, ondanks dat ze zich heel eenvoudig gedroegen, dat ze heel goed bemiddeld waren.

Ik had geluk. Ze kwamen elk jaar een paar maanden in de omgeving en kenden alle mooie plekjes, die ze mij graag wilden laten zien. Overnachten kon bij hen; zij hadden een villa met een gastenverblijf net buiten Saint-Tropez. Ik kreeg het gastenverblijf toegewezen en mocht zolang blijven als ik wilde. Zo een weelde had ik nog nooit meegemaakt. Het gastenverblijf was super de luxe. Er was een groot hemelbed en een bubbelbad voor wel 5 personen, tv en telefoon op elke kamer. Een compleet ingerichte keuken met allemaal drankjes in de koelkast !

Ze behandelden mij net als een verloren zoon, die na jaren weer boven water was !! Samen gingen we naar de mooiste plekjes en de duurste restaurants. Ze kenden daar veel mensen in de omgeving. Zo heb ik ook veel hele rijke lui ontmoet. Maar de meeste rijken waren heel eenvoudig !

Ik ben daar een weekje gebleven. Toen had ik het wel gezien in dat wereldje. Het verlangen om verder te liften riep ! Twee heel verschillende ervaringen, maar beiden heel leuk !!!! De één heel sober en de ander heel weelderig !

Bert Disco

5 augustus 2011

Terug naar Verhalen


Druk maken

Het heeft geen zin, om je druk te maken over dingen die je toch niet kunt veranderen !! Veel mensen maken zich druk over dingen die ze niet kunnen veranderen, om aan de dingen die ze wel kunnen veranderen niet te denken zodat ze deze niet hoeven te veranderen !! Sommige maken zich erg druk dat alles met de komst van de euro heel duur geworden is en over tal van andere zaken maar niet te spreken !

Dat is nodeloos energie verspillen; het heeft echt geen zin. Je kan beter je energie gebruiken voor dingen die je wel kunt veranderen !  

Ik maak me ook vaak druk over mijn gezondheid door alleen maar te denken aan wat ik niet of moeilijker kan dan vroeger. Dat heeft ook echt geen nut. Als ik dit ga koesteren, ga ik me rot voelen !! Er is mij gezegd om naar de dingen te kijken die wel gaan en ze hebben gelijk ! De dingen die niet meer of moeilijker gaan, proberen te accepteren en ze zoveel mogelijk verbeteren door o.a. te oefenen.

Veel kun je veranderen in je leven en het zo aangenaam mogelijk maken ! Goed voor jezelf zorgen bijvoorbeeld;  je bent de beste vriend van jezelf ! En ……… voor goede vrienden ben je goed !!!!

Wat ik eigenlijk wil zeggen is; hoe je leven loopt dat heb je veel zelf in de hand !! Ben je goed voor anderen, dan zijn ze ook goed voor jou! Door die handicap ben ik veel veranderd, lichamelijk dan wel achteruit maar geestelijk veel vooruit !

Bewust denk en praat ik niet veel over nare dingen, maar maak veel grapjes ! Zo houdt ik het leven vrolijk !!!!

Bert Disco

5 augustus 2011

Terug naar Verhalen


Geen dagen aan het leven toevoegen

(klik op de afbeelding om die te vergroten)

Geen dagen aan het leven toevoegen, maar leven aan de dagen !!            

Ik heb bewust een mooie barbecue gekocht. Zo nodig ik hier regelmatig leuke mensen uit en dan wordt het vanzelf gezellig. Ik heb dan wel een handicap, maar dat weerhoudt me niet om het naar mijn zin te maken !

Mijn keuken is de afgelopen week voor mij aangepast en helemaal onder-rijdbaar voor mijn rolstoel gemaakt. Ik ben er HEEL blij mee !

Vroeger ging ik overal heen en ik maakte graag met iedereen een praatje. Ik praat nu door die spraakstoornis moeilijk en doordat ik in een rolstoel zit ben ik beperkt om ergens heen te gaan. Ik ben vaak thuis en maak het leven hier gemakkelijk en aangenaam ! Ik probeer mijn dagen nuttig te besteden. Mede door die handicap heb ik veel levenservaring (dit is geen opschepperij !). Ik luister goed naar mensen om wie ik geef, of die wat voor mij betekenen !! Luisteren en wat goede raad doet wonderen merk ik en dat geeft mij voldoening.

Vroeger kocht ik niet gauw wat voor mezelf, nu wel ! Ik besef nu heel goed dat, als ik goed in mijn vel zit  kan ik een ander ook wat van dat gevoel geven !!!! 

Bert Disco

5 augustus 2011

Terug naar Verhalen


Heel mijn leven

(klik op de afbeelding om die te vergroten)

Heel mijn leven, woon ik in deze streek (Gemeente Woensdrecht) en ik vind hem nog steeds prachtig!!!

Het is soms zwaar trappen, bergop maar dat heb ik er voor over ! Het is de afgelopen tijd heel mooi weer, om te fietsen en met een zonnetje ziet het er liefelijk uit !!! Zeker in dit seizoen, al die tinten fris groen en er staat veel in bloei.

 Via de “Trambaan” en de “Looien” fietste ik gisteravond naar het “Leempad” een van de mooiste stukjes Ossendrecht, vind ik ! Je hebt daar fantastische uitzichten, veel lammetjes zag ik, symbool van de lente maar de natuur heeft dit jaar een seizoen overgeslagen, het is gelijk zomer ! Het “hageland” op, dan de “koeleweg” in en mijn geboortehuisje komt in zicht. De “Biezenwei” heet het daar, het huisje ligt op een hele mooie plek, midden in een bosje, er is zelfs een eigen weg naartoe. Ik kom bij de “Laagstraat”, wat minder mooi is, ik kijk zo op de Antwerpse haven met haar industrieën ! “Tja, maar de andere kant opkijken dan”, denk ik. Dan via de “Molenbosstraat” naar het “Putsmolentje”, hier is het weer “de bewoonde wereld”. Nou kom ik bij de drukke “Putseweg”, gelukkig is er nu een mooi fietspad, vroeger toen er nog geen fietspad was was het erg gevaarlijk fietsen daar en zijn er ook verschillende mensen verongelukt ! Als ik voor elke auto die er voorbij komt een euro zou krijgen, dan zou ik een hele leuke verdienste hebben ! We gaan verder, langs de “Putseweg” naar het “Jagersrust”, dat is ook een mooi punt en nu met die rotonde ook veel veiliger. Die weilanden met die paarden daar, vind ik prachtig !

Dan ga ik de “Onze Lieve Vrouwe ter Duinenlaan” in, over een heuvelachtig fietspad richting huis, het was weer een mooi rondje !!!!!

Bert Disco

5 augustus 2011

Terug naar Verhalen


Alles is relatief

Alles is relatief; als je een hete pan vastpakt lijkt een seconde wel een uur, als je een hete vrouw vastpakt, lijkt een uur een seconde !!!! Doordat ik de betrekkelijkheid zie van alles, maakt het mijn leven met die handicap VEEL makkelijker !!  

Ik weet zeker, dat dit ook voor mensen geld, zonder handicap, relativeren maakt het leven van iedereen makkelijker ! Er is altijd wat in het leven; is het niet met jouw gezondheid, dan wel met die van je kinderen of je partner of van iemand die je dierbaar is ! Problemen financieel of in de relatiesfeer etc etc!

Een probleem of iets anders moeilijks, kan je groter of kleiner maken. Door te relativeren en er positief over te denken, maak je het kleiner en kan je er beter mee omgaan. Het gaat je leven niet beheersen, het heeft een plek gekregen.

Sinds ik die handicap heb, heb ik pas goed geleerd te relativeren, beter laat dan nooit !! Het brengt veel meer rust in mijn leven, het maakt mij ook duidelijk wat ECHT belangrijk is ! Door te relativeren ben ik er achter gekomen WIE en WAT echt belangrijk voor me zijn !

Vandaag was er een hele goede vriend op bezoek. Hij heeft met veel rugpijn de afgelopen dagen op de bank gelegen, maar hij vindt toch de kracht om met mij een praatje te komen maken, dat geeft mij een gevoel, dat ik veel beteken voor hem !!!!

Bert Disco

5 augustus 2011

Terug naar Verhalen


De kasteelheer !

In mijn vorig leven was ik kasteelheer. Ik had een mooi kasteel met een groot landgoed in Zuid-Frankrijk ! Net over de grens, in mijn vaderland Spanje, aan de Costa-Brava, had ik een café-restaurant. Dat was voor mij DE hobby. Ik maakte graag een praatje met iedereen en bereidde de lekkerste specialiteiten. De mensen kwamen van heinde en ver om bij mij te komen eten. Een praatje maken, wat speciaals eten en een goed glas wijn erbij, was voor velen een leuk uitstapje !

Op mijn landgoed bij mijn kasteel had ik allerlei dieren. Om er enkele op te noemen: 10 chimpansees, 50 paarden en pony’s en nog veel meer andere exotische exemplaren ! Allerlei fruitbomen en struiken stonden er waar ze zich aan tegoed konden doen. Een paar meertjes had ik voor hen aan laten leggen waar ze konden drinken en baden !

Op het kasteel had ik ongeveer 25 honden en katten Ik kende al hun namen en uiterlijke kenmerken. Ik verwende ze elke week met biefstuk en lever. Voor de katten bracht ik elke week verse vis mee. Voor het restaurant op de Costa-Brava kocht ik persoonlijk alles vers in.

Rond 5 uur kwamen in Palamos de vissersschepen binnen varen en de gevangen vis werd meteen geveild. Verser kon het niet !! Dan kocht ik 10 kilo extra voor de katten !

Op vrijdagavond was het in het café-restaurant gratis eten en drinken voor al het personeel en voor hun gezinsleden. Ook veel mensen van het kasteel kwamen dan en het was altijd erg gezellig ! Dit deed ik bewust want zo leerde ik hen beter kennen. Ik vond het erg belangrijk dat we vriendschappelijk met elkaar omgingen !!!!

Op het kasteel had ik alleen vrouwelijk personeel ! Ze hadden allemaal een mooi uniform aan met het logo van het kasteel erop: “Kastele iedereen tevree”.  Een antiekgroen strak rokje tot net boven de knie, met daarop een chique witte blouse met in gouden letters het logo van het kasteel erop.

Elk jaar in de zomer kwamen er op het kasteel ongeveer 25 kinderen uit Spanje met een lichamelijke handicap vakantie vieren. Mijn vrouw Jane regelde dat allemaal. Zij en onze kinderen Piartho en Richard (die het ook heel goed met hen konden vinden) deden allerlei leuke activiteiten met hen !

We hadden voor hen een mooie aangepaste verblijfplaats laten bouwen. Er waren geen drempels. Dat was heel handig want  sommigen zaten in een rolstoel en er was dag en nacht iemand van het personeel aanwezig !

De honden en de apen waren speciaal afgericht om de kinderen te helpen. Dat vonden niet alleen de kinderen heel leuk maar ook de dieren hadden hier duidelijk lol in !!

Iedereen vond het erg (de dieren helemaal) dat de kinderen weer weggingen ! De dieren waren heel belangrijk voor de kinderen geworden; zo voelden ze zich ook. Ze hielpen de kinderen heel goed en gaven hen heel veel vriendschap en genegenheid !!

Wij leerden de kinderen veel, maar van hen leerden wij nog meer; dat je met een sterke geest meer kan bereiken dan met een sterk lichaam !! Ondanks hun handicap waren ze altijd vrolijk en probeerden ze een zo zelfstandig mogelijk leven te leiden. Zo aangenaam en leuk als het maar kon ! Daar hadden wij en iedereen op het kasteel veel respect voor !!!!!!

Bert Disco

5 augustus 2011

Terug naar Verhalen