       |
|
|
|
Spelletjes van vroeger Je ziet het de kinderen van tegenwoordig (haast) nooit meer doen
Een stelt is een lange lat met daaraan een driehoek geschroefd. Daar moesten je voeten op staan. De latten klemde je onder je armen en dan moest je zo proberen te lopen. Er waren ook stelten met "twee verdiepingen". Dan kon je wat hoger van de grond komen, maar dat was moeilijker omdat de steltlatten dan niet altijd meer onder je arme geklemd kon worden en ze dus met alleen je handen in evenwicht gehouden moesten worden. Er werden onderling hardloopwedstrijden mee gehouden. Als je goed was kon je op één been hinkelen f met de stelten een trap op en af lopen. Als je supergoed was kon je de trap op en af hinkelen op één stelt. Naar begin van pagina Terug naar nostalgie
Een hoepel was een oud fietswiel zonder spaken en zonder banden, het kale wiel dus. Je had een stokje en dat deed je in het verdiepte gedeelte van het wiel en zo kon je het wiel voortduwen. Daar speelde je gewoon mee want het was al een hele kunst om het wiel gaande te houden. Of daar hield je onderling wedstrijden mee. Naar begin van pagina Terug naar nostalgie
Een tol zag er meestal uit als een soort paddestoel. De steel van de "paddestoel"was in een punt geslepen net als een potlood. In de punt werd een bolle spijker geslagen. Je had dan ook nog een stok nodig met daaraan een lang touw. Het touw moest eerst zorgvuldig om de "steel van de paddestoel" gewikkeld worden. Dan zette je de de punt van de tol op de grond en gaf met het stokje een harde ruk om de tol aan het draaien te krijgen. Dat moest je niet te hard doen en ook niet te zacht. Menige tol is daardoor door de lucht gevlogen en soms ook door de ruit van een woning. Als de tol eenmaal draaide moest je die zo lang mogelijk aan het draaien houden door met het touwtje aan het stokje tegen de steel van de "paddestoel"te slaan. Dat viel nog net mee. Als je te hard sloeg vloog de tol ver weg. Je moest het dus beheerst doen en daar was niet ieder kind voor in de wieg gelegd. Naar begin van pagina Terug naar nostalgie
Dit was typisch zo'n spelletje met speciale feestdagen zoals Koninginnedag. Je had een juten aardappelzak. Daar moesten je benen in en je voeten moest je goed in de punt van de zak duwen. Dan kon je met de zak lopen of springen. Dan werden er wedstrijden gehouden. Je moest dan als snelste een bepaalde afstand overbruggen. Meestal werd dat twee aan twee gedaan en de verliezer viel dan af. Dat ging dan net z lang door tot er een winnaar was en die kreeg dan een prijsje. Naar begin van pagina Terug naar nostalgie
Leuk was dat bij verjaardagspartijen. Men nam een ontbijtkoek (peperkoek) en sneed deze in plakken. Men pakte een stuk dun touw. Met een naald werden de sneetjes koek aan dit touw geregen. Dat moest een beetje in de hoek van de plak koek, zodat deze met een punt naar beneden hing. Vervolgens kreeg iemand een blinddoek voor, meestal was dat een afdroogdoek. De kunst was nu om zonder je handen te gebruiken de koek van het touw te happen. Je beloning was eigenlijk alleen de koek zelf. Naar begin van pagina Terug naar nostalgie Aanvulling door Willeke Wouters:
|
|
De
spelletjes die wij vroeger speelde waren: KAATSEBALLEN: Met 2 of 3
ballen om en om tegen de muur gooien en opvangen. Als je een bal lied vallen was
je af en mocht de volgenden. HINKELEN: Je tekende een hinkelbaan met 10
vakken op de grond,1 tot en met 5 aan 1 kant en 6 tot en met 10 aan de ander
kant. Je begon 1 tot en met 5 boven elkaar, 6 naast 5 en 7 tot en met 10 naar
beneden. Je vroeg aan je moeder een leeg schoensmeerdoosje en vulde deze met
zand. Je mocht dat doosje in nummer 1 gooien. Je moest wel zorgen dat het
schoensmeerdoosje niet op een rand lag maar binnen de lijnen van dat nummer. Je
moest dan op 1 been of nummer 1 heen gaan naar nummer 2, op 1 been verder gaan
naar 2,3 en 4, 5 en 6 mochten in elk vakje een voet tegelijkertijd hebben 7, 8,9
en 10 weer 1 been. Dan op 1 been terug van 10 tot 7 op 1 been, 6 en 5 weer
eerder 1 voet, 4, 3 en 2 op 1 been. Als je op 2 stond moest je op een been
bukken om het schoensmeerdoosje uit 1 te pakken zonder te steunen op je handen. HANDSTAND
TEGEN DE MUUR: Handstand tegen de muur als je alleen was, was niet zo
moeilijk maar het was een kunst om met zoveel mogelijk kinderen over elkaar heen
te gaan. Als je dan de eerste was moest je het langst blijven staan op je
handen. ELASTIEKEN: Je vroeg aan je moeder elastiek uit de naaidoos, de
uiteinde knoopte je aan elkaar. Dit kon je alleen spelen als je met minimaal 3
kinderen was of met 2 kinderen en een paaltje waar je de elastiek omheen legde.
De kinderen die in het elastiek stonden, stonden met benen een stukje uit
elkaar, nummer 3 ging allerlei sprongen verzinnen met het elastiek om je voeten
heen. Als je uit dan uit het elastiek sprong moest het elastiek weer helemaal
uit elkaar zijn. Zo niet dan was je af. KAPTOLLEN: Je had een tol die je
zelf mooi deed kleuren of je deed onderin de tol een schroef of spijker. Je naam
een touw die dan om de tol indraaide niet te veel want je moest een stukje in je
hand kunnen vasthouden
om
te kappen. Kappen is dat je dan je arm naar omhoog zwierde en terug en dan het
uiteinde van het touw vasthield zodat de rest van de tol afrolde. Hoe harde je
zwierde hou harde de tol draaide en dat is kaptollen. TOUWTJE SPRINGEN:
Je nam gewoon een stuk touw en het ene uiteinde nam je in rechterhand en het
andere uiteinde in je linkerhand. Je zorgde dat je voor het touw stond zodat je
kon je met armen kon gaan draaien en je over het touw sprong als het voor je
voeten kwam. En zo draaide en sprong je maar door. Je kon het ook met meerder
doen, je had dan een groter touw nodig. 2 kinderen deden het touw tegelijkertijd
dezelfde kant op draaien en de 3e sprong er dan overheen.