Liedjes uit (groot)moeders tijd
(tekst: Jack Bess/muziek: Dazz Jordon/uitvoering:
Eddy Christiani)
Ik
heb je voor het eerst ontmoet
Daar
bij de waterkant
Daar
bij de waterkant
Daar
bij de waterkant
Ik
heb je voor het eerst ontmoet
Daar
bij de waterkant
Daar
bij de waterkant
Ik
vroeg of jij me kussen wou
Daar
bij de waterkant
Daar
bij de waterkant
Daar
bij de waterkant
Ik
vroeg of jij me kussen wou
Daar
bij de waterkant
Daar
bij de waterkant
Je
kreeg een kleurtje en zei: "Nee
Hoe
komt u op 't idee
U
bent beslist abuis!"
Maar
na verloop van nog geen jaar
Werden
wij een paar
Stonden
wij samen op de stoep van het stadhuis
Ik
heb je voor het eerst ontmoet
Daar
bij de waterkant
Daar
bij de waterkant
Daar
bij de waterkant
Ik
heb je voor het eerst ontmoet
Daar
bij de waterkant
Daar
bij de waterkant
Terug
naar overzicht
(tekst/muziek: J. van Laar/uitvoering:
Bert van Dongen 1935 en ook Willy Derby 1936)
Ik weet een
heerlijk plekje grond
Refrein:
Daar bij die
molen
Als in de stille
avondstond
Refrein
Terug
naar overzicht
(tekst: Bep Tap / muziek: Jean
Lahey)
(uitvoering: Orkest van Jean Lahey
samen met de Olympia-zusjes)
(met dank aan Ingrid Ouwerkerk voor
het sturen van de tekts)
Het plekje waarop eenmaal je wieg heeft
gestaan
Dat ban je toch nooit uit je gedachten
vandaan
Die plaats zal je toch nimmer vergeten
Weer iedere keer trekt zij je aan:
Refrein:
Daar in Tirool
Waar de heerlijke sneeuwwitte Edelweiss
groeit
Daar in Tirool
Waar de zeldzame purperen Alpenroos
bloeit
Daar in Tirool
Waar de pracht van het kleurenspel
iedereen boeit
Daar ben ik geboren
En heb ik gezworen:
Eens ga ik terug naar mijn Tirool !
Daar ben ik geboren
En ik heb gezworen:
Eens ga ik terug naar mijn Tirool !
Het doet er niet toe, wat ons de wereld
ook geeft
't Zij rijkdom of eer of alles waar men
naar streeft
Ons hart trekt toch altijd naar 't
landje
Waar w' eenmaal als kind hebben geleefd.
Refrein
Terug
naar overzicht
(muziek: Jean Senn/uitvoering: Wim Sonneveld als Willem
Parel)
Refrein:
Daar
is de orgelman, daar is de orgelman
Met
z'n piere piere piere pierement
Daar
is de orgelman, daar is de orgelman
Met
z'n aria's en deuntjes die iedereen kent
Ieder
z'n eigen lied, ieder z'n wens
Vergeet
't centenbakkie niet want ook een orgelman
Is
maar een mens, rel de rel del del del
Als
zoon en kleinzoon van een orgeldraaier staan ik hier
Ik
demestreer de parelslag en ieder heb plezier
Me
mansers danke' zeer beleefd en tikke' an d'r pet
Wij
make' van het leve meer een geintje, weet u det
Refrein
Middelbare
dame, een kleinigheidje voor de orgelman alstublieft
Kan
het eraf, middelbare dame, of kom' u in moeilijkheden thuis
Een
stuiver, hoe bestaat het
Waterverf,
weet u dat
Want
ook een orgelman
Is
maar een mens, rel de rel del del del
De
polletiek is waterverf, daar doen ik niet an mee
Je
stort je eige' in 't verderf, je zaak in de puree
En
is er soms es heibel of jeleile, zeg dan maar
"Ach,
niet op reagere', Lena", en het is voor mekaar
Refrein
Komt
Willem 's aves bekaf thuis van 't draaien op de straat
Dan
weet hij dat bij Dora reeds de prak op tafel staat
Zijn
toffels en zijn krantje legge' bij zijn eige' stoel
Dan
komt de kinderschaar uit bed en zingt de hele boel
Refrein
Terug
naar overzicht
(Tekst/muziek: Derby/Van Tol,
1939)
Een
stokvis in de zonneschijn
Wordt
droog en geurt naar traan
Een
zeeman wil geen stokvis zijn
De
schaduw lokt hem aan
Hij
is een bloem, besproei hem trouw
Want
anders dan verwelkt ie gauw
En
wat hem ook voor leed geschiedt
Blij
zingt hij zijn lied
Refrein:
Daar
kan een ronde zeeman niet om treuren
Schip
ahoi ! Schip ahoi ! Annemie
Hij
zegt: "Wat moet gebeuren, moet gebeuren"
Schip
ahoi ! Schip ahoi ! Annemie
Al
staat de wereld op z'n kop
Zoek
de ruimte en het zilte sop
Daar
kan een ronde zeeman niet om treuren
Schip
ahoi ! Schip ahoi ! Annemie
Een
zwaluw vliegt zo rank van lijn
Langs
heel de schone aard'
Een
zeeman wil een zwaluw zijn
Maar
met een stoppelbaard
Hij
bouwt zijn nestje in Shanghai
Maar
morgen neemt de wind een draai
Dan
trekt hij naar Egypte toe
En
zingt blij te moe
Refrein
En
elke haai van Noord tot Zuid
Spreekt
hij met "Janse" aan
Aan
elke kaai daar staat een bruid
En
laat om hem een traan
Maar
hij moet weg, hij heeft geen rust
En
kust weer aan een and're kust
En
zingt, als hij naar zeemansplicht
Het
anker weer licht
Refrein
Terug
naar overzicht
(tekst: Jack Bess / muziek: N.
Glanzenberg)
(met dank aan Gerard Engelbertink
voor het sturen van de tekst)
Men zegt zo vaak van een boulevard:
„Hij is zo druk", en dat is waar.
Maar juist die drukte maakt veel goed
Als men iets moois ontmoet.
Zo is het ook met ons gegaan,
De Boulevard, die trok ons aan,
We slenterden wat in de zon,
Tot onverwacht het spel begon
Toen jij voor een winkel bleef staan:
Refrein:
Daar op die grote boulevard,
Daar zag ik jou, daar zag je mij,
Daar vonden wij elkaar !
Daar werd voor ons een sprookje waar.
Ondanks wind en regen.
Lachte het geluk ons tegen.
Wij liepen reeds het volgend jaar
Als pas-getrouwd jong paartje
Op de grote Boulevard.
En - als ik naar zijn winkels staar
Fluister ik altijd nog zachtjes:
„Merci, Boulevard !"
Coda:
En als ik naar zijn winkels staar,
Zing ik met bravour,
Ondanks het rumoer,
Toujours en toujours:
,,Merci, Boulevard !"
Terug
naar overzicht
(tekst:
Frans du Mée/muziek:Guus Jansen/Uitvoering: Jan Koster)
Toen
ik in slechte tijden
Vol
bravoure mijn land verliet
Lachte
ik om tranen bij het scheiden
't
Afscheid gaf me geen verdriet
'k
Vond het hier zo benepen
Jeugd
en toekomst leek vergooid
Heb
na jaren weg zijn pas begrepen
'Holland,
jou vergeet ik nooit!'
Refrein:
Daar
waar de molens staan
Tussen
het wuivend graan
Holland
! Zo klein en zo mooi
Door
heimwee overmand
Zie
ik mijn vaderland
Ruik
ik de geur van je hooi
Waar
ik ook ben
Voor
jou blijft een hoekje apart
Zuinig
bewaard
In
't diepst van mijn hart
'k
Weet dat
Ik
eenmaal weer t'rug zal gaan
Daar
naar dat wuivend graan
Daar,
waar mijn wieg heeft gestaan
'k
Sta dikwijls in gedachten
Haal
mij dan weer voor de geest
Al
die mooie Amsterdamse grachten
En
dat Betuws bloesemfeest
Ik
proef de zoete geuren
Van
jasmijn en hyacint
Voel
vol vreugde hoe mijn wangen kleuren
'k
Ben en blijf een Hollands kind
Refrein
Terug
naar overzicht
Daar
zijn de appeltjes van oranje weer
(Vertaling: Andre Meurs en Wim
Bos/muziek F. Heatherton/uitvoering: Max van Praag/Orkest zonder naam)
Ik
hoor nu meer en meer
JAAAA
Terug
naar overzicht
(met
dank aan Inez voor de tekst)
Neem
mij toch op je knieën, daddy
Kijk
je jongen eens aan
Zie
je ginder de zon wel ondergaan
Daar
hield ook mijn moesje zo van
Ik
was zo alleen zonder jou, daddy
Wat
bleef je weer lang van me weg
En
nu ben je zeker wel moe, daddy
Van
't denken en werken, zeg
Maar
nu zijn wij weer bij elkaar
En
alles is weer goed
Wat
jammer dat mammie niet bij ons kan zijn
Ik
kan niet begrijpen waarom dat moet
Waarom
huil je nu zo, daddy
Dat
doet mijn hart zo zeer
Bedenk
toch dat ook ik haar mis
Toe
nu, en huil niet meer
Als
ik soms aan 't spelen ben, daddy
Is
't of ik haar stem nog hoor
En
zelfs als ik slapen ga, daddy
Klinkt
nog haar stem in m'n oor
Maar
als ik dan weer wakker wordt
Is
alles weer voorbij
En
meer en meer wordt 't duidelijk, daddy
Dat
jij bent 't enigst bezit voor mij
Ik
word soms zo bang als ik denk, daddy
Ben
ik eens zo groot als jij
En
jij bent oud en grijs, daddy
Hou
jij dan nog van mij
Ik
ben soms zo bang te denken
Dat
moedertje ons vergeet
En
dat zij ons niet meer herkennen zou
Dat
vind ik zo droef en wreed
Toe,
zeg me toch dat dat niet kan
Dan
ben ik weer gelukkig
Breng
mij nu dan maar naar bedje toe
Daddy,
slaap wel
Daddy,
slaap wel
Lief
vadertje, kus mij
Slaap
wel, slaap wel
Terug
naar overzicht
Dag
schatteboutje
(tekst: J. Bulterman/muziek: A Zmigrod/uitvoering:
Marcel Tielemans/Wim Poppink en The Ramblers)
Refrein:
Dag
schatteboutje, dag aardig vrouwtje
Dag
lieve kleine meid
Mag
ik 't wagen jou iets te vragen
Zeg,
heb je even tijd
Als
ik jou maar zie ben ik gelukkig
Waarom
ben je toch altijd zo nukkig
Dag
schatteboutje, dag aardig vrouwtje
Zeg,
heb je even tijd
'k
Heb een motorfiets en een raceauto
En
m'n pa is fabrikant
Maar
't meisje waar ik zoveel van hou
Dat
heeft aan mij 't land
Om
een motorfiets geeft ze niets
En
een raceauto verveelt haar zo
En
't gekke is dat geld
Bij
haar geheel niet telt
Ik
spreek Frans en Spaans en ook Italiaans
'k
Heb diploma HBS
Maar
't meisje waar ik zoveel van hou
Dat
zegt nog steeds niet "yes"
Ze
vind Portugees net Chinees
En
zegt "algebra is kletsika"
Een
diploma van de school
Noemt
zij slechts "apekool"
Terug
naar overzicht
(Bij
't vertrek naar Amerika van de Nederlandse soldatenbruidjes)
(tekst:
Fred Fagel en Marius Mac Phail/muziek: Tom Erich)
(met
dank aan Inez voor het sturen van de tekst)
Sinds
de komst der Batavieren
Is
het hier een gastvrij land;
Allerhande
vreemdelingen,
Reikten
ons de Vriendenhand.
Na
't verdrijven der Germanen,
Kwamen
"Yank" en "Tommie" hier;
Gingen
in ons land aan 't jagen
Net
als eens de Batavier.
Maar
in plaats van zwijn of ree,
Namen
zij de vrouwtjes mee.
Refrein:
Dag
Sjaan, dag Bep, dag Alida,
De
groeten aan Amerika;
Aan
Johnny, Bill of Fredje
En
stuur eens een pakketje.
Dag
Sjaan, dag Bep, dag Alida,
De
groeten aan Amerika;
"Ik
wens je een goede reis
Naar
't Dollar-paradijs".
Bep
die droomt van wolkenkrabbers,
Eigen
flats en eigen cars;
Alida
voelt zich een filmster,
Schminkt
haar lippen blauwig-paars.
Sjaan
loopt als Marlene Dietrich,
Heupenwiegend
over 't dek;
En
de Rotterdamse bootsman,
Zegt
verbaasd: „die Griet is gek,
Die
trekt straks een rare snoet
Als
ze koeien melken moet."
Refrein
Sjaantjes
Torn heeft bioscopen.
Beppies
Bill is millionnair;
Ali's
John heeft zelfs een vliegtuig,
Want
hij is een Broadway-ster.
't
Is te hopen, lieve kind'ren,
Dat
dit waarheid is gewis;
En
je man geen putjesschepper
Of
een kidnap-gangster is;
Anders
zit je in de kou
Met
dien Dollarprins van jou
Refrein
'k
Vraag de Nederlandse bruidjes:
"Kijk
toch nooit op Holland neer;
Refrein
Terug
naar overzicht
(Johnny & Jones)
(met
dank aan Inka Logister voor het sturen van de tekst)
Let me tell you something new
Oh, let me introduce to you
A story of a spider and a fly.
The spider said: “How do you do ?
My little fly, I’m lovin’ you”
But the fly said: “Mr Spider, I’m so
shy.
Oh me, oh my.”
“Would you come into my palace?”
Said de spider to the fly
“You should see my art collection
It’s the best a (??) can buy”
Bye bye oh fly, oh fly, bye bye
Because you bump into his balder(??)
Suspecting little fly
Zoomzoomzoomzoomzoomzoomzoom
“Zeg wat heb je mooie ogen”
Zei de spin tegen de vlieg
“Ik heb nog nooit een vrouw bedrogen
Denk ook nu niet dat ik lieg”
Oh vlieg, oh spin
Dag vliegie, dag spinnetje
Spinnen zijn niet te vertrouwen
Lieve vlieg, vlieg d’r niet in
Zoomzoomzoomzoomzoomzoomzoom
“Kom eens bij mij op visite
Ik heb een mooie grammofoon
Met veel hotte hotsjesflater??
Bij muziek, die spant de kroon”
Oh vlieg, oh spin
Dag vliegie, dag spinnetje
Spinnen zijn niet te vertrouwen
Lieve vlieg vlieg d’r niet in
Zoomzoomzoomzoomzoomzoomzoom
“Heus ik ben voor non-agressie
Want ik ben een nette spin
Ik woon in een kogelflessie
Loop een keertje bij me in”
Oh vlieg, oh spin
Dag vliegie, dag spinnetje
Spinnen zijn niet te vertrouwen
Lieve vlieg, vlieg d’r niet in
Zoomzoomzoomzoomazoomazoomazoom
En de vlieg gaf toen een smakkert
op de dikke spinnenkop
en de spin gaf haar een pakkert
toen at hij haar lekker op
Oh vlieg, oh spin
Op vlieg, weg spinnetje
Spinnen zijn niet te vertrouwen
Lieve vlieg je vloog er in
Scheiden doet leiden…
Afscheid brengt leed
Bye bye oh fly, oh fly, bye bye
Because you walked into his balder
(??)
An suspecting little fly
Luister,
klik hier
Terug
naar overzicht
(met
dank aan Karel van de Pol en Corry Verhoeven voor het sturen van de tekst)
Variant
1:
Daisy,
Daisy, hoor je mijn hartje slaan.
Daisy,
Daisy, kijk mij eens even aan.
Ach,
wil mij je liefde geven
Zeg,
wil je wel, mijn Daisy Bell,
Anders
blijf ik maar vrijgezel.
Daisy,
Daisy, jij bent mijn zonnestraal.
Daisy,
Daisy, liefste van allemaal.
Ik
mag het je niet verhelen,
Maar
je bent heusch om te stelen.
Wees
niet gemeen als menigeen,
Stuur
me niet met het neewoord heen.
Variant
2:
Daisy,
Daisy geef me je jawoord nou,
Aan
jou denk ik bij alles wat ik doe.
Maar
schat denk niet rijk te trouwen,
Een
auto kan ik niet houwen.
Maar
een motorfiets, dat is toch iets,
Op
mijn duo word jij niet moe.
Terug
naar overzicht
(Bob Scholte 1934)
Zing
nu een liedje uit vroeger tijd
Daisy,
Daisy
Die
melodie raak je nimmer kwijt
't
Liedje van Daisy Bell
Je
leefde in die dagen nog frank en vrij
Toen
heerste vreugd, maar och
Die
goeie dagen zijn lang voorbij
Maar
het liedje dat zingt men nog
Refrein
(2x):
Daisy,
Daisy
Ik
heb in jou zo'n zin
Daisy,
Daisy
Omdat
ik jou bemin
Met
jou zou ik willen trouwen
De
liefste aller vrouwen
Dus
luister wat 'k je nu vertel
Ik
min jou slechts mijn Daisy Bell
Terug
naar overzicht
Dance
of the cuckoos (Kees Pruis)
Met dank aan
Inez voor de tekst
Stan
Laurel en Hardy, die brachten een nieuwe mop
Ieder
wordt 'r stapel van, die mop blijft in je kop
For
I'm Cuckoo and you're Cuckoo
En
ieder doet thans
Die
gloednieuwe dans
Je
wordt niet moe, je zingt Cuckoo
Van
tralalala lala
Alle
mensen worden wild
How
do you do, Cuckoo
Als
je maar zingt in harmonie
't
Gaat om de melodie
Tekst,
die komt er niets op an
Als
je maar lekker meezingen kan
Dus:
I'm Cuckoo and you're Cuckoo
Van
tralalala lala
't
Is voor de soldaten troost in hun bittere lot
In
kazernes, op de hei, je hoort zelfs in't cachot:
Waar
is de kok, waar blijft de kok
Soldatenconcert,
dat brult om de snert
't
Koor roept stug:
"Waar
blijft de kuch"
Tralalala
lala
Wil
je niet opstaan, blijf je maar liggen
Moet
je maar zien wat komt
Komt
de sergeant zonder pardon
Slingert
je op de bon
Hela
kok, waar zit de kok
Wat
is dat voor kwats
Waar
blijft onze rats
Zeg
commandant
Ik
heb pap met zand
Van
tralalala lala
Stan
Laurel en Hardy, wat hebben jullie gedaan
't
Is een nieuwe ziekte, heel de wereld lijdt er aan
Daar
gaat 'ie weer
Zo
op en neer
Van
hobbel-de-bob
't
Draait in m'n kop
Een
mens vergeet z'n zorg en leed
Van
tralalala lala
Als
de slagersjongen komt, fluit 'ie z'n lied d'r bij
De
kruidenier, poelier, barbier, 't brengt je tot razernij
Nog
ene keer
Daar
gaat 'ie weer
Al
haat je de mop
Je
knapt er van op
For
I'm Cuckoo en you're Cuckoo
Van
tralalala la la
Terug
naar overzicht
(oorspr.: Danke schön, danke schön)
(tekst en muziek: A. Baron, B. Ross,
J.C. van Wiggen, A.J. Kraamer/tekstuitvoering: De Selvera's)
Dank
je wel, dank je wel
Refrein:
Refrein
Schei
uit met die bloemen, kom eens op bezoek
Refrein
Dank
je wel, dank je wel
Terug
naar overzicht
Dank
u voor deze mooie morgen
Dank
u voor deze nieuwe dag
Dank
u dat ik met al mijn zorgen
Bij
u komen mag
Dank
u dat mij geen kwaad kan deren
Dank
u dat u mijn ziel behoudt
Dank
u dat ik van u mag leren
Hoe
ik leven moet
Dank
u voor hen die mij omringen
Dank
u voor wat bij toebehoort
Dank
u voor alle kleine dingen
Ieder
vriendelijk woord
Dank
u dat u mij steeds wil sterken
Dank
u dat u mijn zwakheid kent
Dank
u dat u mij steeds laat merken
Dat
u bij mij bent
Dank
u dat ik voor u wil leven
Dank
u dat u naast mij wilt gaan
Dank
u dat ik mij wilt vergeven
Wat
ik heb misdaan
Dank
u, oh heer laat mij u danken
Dank
u dat ik u danken kan
Dank
u, oh heer ik wil u danken
Dat
ik danken kan
Dank
u, oh heer laat mij u danken
Dank
u dat ik u danken kan
Dank
u, oh heer ik wil u danken
Dat
ik danken kan
Dank
u, oh heer ik wil u danken
Dat
ik danken kan
Terug
naar overzicht
Dankbrief
aan moeder
Als
kind was hij reeds uitgevaren
Omdat
hij niets lever deed
Want
hij wilde voor zijn moesje
Geld
verdienen bij de vleet
Maar
d' oorlog kwam tussen beide
Hij
kon niet meer huiswaarts toe
Sinds
die tijd schreef hij haar brieven
Met
het opschrift Lieve Moe
Refrein:
Moe,
lieve moeder, ik schrijf U een brief
Hij
is van Uw zoon in de vreemde
Telkens
zie ik Uw gezicht voor mijn geest
Zoals
het steeds is geweest
Altijd
zo zacht en lieflijk
Steeds
met een glimlach voor mij, lieve moe
Ik
zal voor u blijven, jou jongen lief
Moeder,
o moedertje lief
Ook
d' oorlog kwam ten einde
Velen
keerden huiswaarts toe
Doch
zij ontving een simpel briefje
Maar
nu geen opschrift, Lieve Moe
Op
dat briefje stond geschreven
Mevrouw,
Uw zoon, hij leeft niet meer
En
sinds dien tijd neemt zij zijn brieven
En
leest herhaalde malen weer
Refrein
Terug
naar overzicht
(uitvoering: Ria Valk)
(met dank aan Ingrid Ouwerkerk voor
het sturen van de tekst)
De Bam-Bam-Boe die leer je zo
Je sluit je been maar aan
Je draait 'n keertje in het rond
Je komt weer recht te staan.
En dit herhaal je nog een keer
Maar nu de draai alleen
De heer slaat met de Bam-Bam-Boe
En zij danst om hem heen.
Refrein:
De Bam-Bam-Boe, de Bam-Bam-Boe
Tra-la-la-la-la
De Bam-Bam-Boe, de Bam-Bam-Boe
Danst 'n ieder na
De Bam-Bam-Boe, de Bam-Bam-Boe
Uit Dominica.
U ziet hoe simpel of het gaat
Toe blijft niet langer staan
Kom dans een keertje met ons mee
Je sluit je been maar aan
Het is 'n dans voor groot en klein.
Zo uit Dominica
En als je 'm een keer hebt gezien
Dan doe je hem al na.
Refrein
M'n kleine zus m'n grote broer
En ook m'n pa en moe
Ze dansen nu niet anders meer
Alleen de Bam-Bam-Boe.
En elke dag is weer een feest
Door deze nieuwe dans.
Kunt u niet dansen g'looft u mij
Hier is uw mooiste kans.
Refrein
Terug
naar overzicht
Iedere
dans
Is
een kans, dat ik vraag
Zeg,
wil je niet graag altijd bij me zijn
Want
je weet
Ik
vergeet nooit de dag waarop ik je zag in de maneschijn
En
ik denk altijd weer aan wat jij die avond
Zachtjes
tot me zei
Oh
darling, dans nog eenmaal met mij
Iedere
keer
Zie
ik weer, hoe je zacht
Een
ander toelacht als hij danst met jou
En
ik weet
Dat
is 't grote moment dat 'k heb gekend toen 'k je kussen wou
Maar
ik denk altijd weer aan wat jij die avond
Zachtjes
tot me zei
Oh
darling, dans nog eenmaal met mij
Want
ik kan niet leven zonder jou
Sla
je arm dus om me heen
Omdat
ik toch alleen van jou maar hou
Ik
voel me zo alleen
En
ik denk altijd weer aan wat jij die avond
Zachtjes
tot me zei
So
darling, save the last dance for me
So
darling, save the last dance for me
So
darling, save the last dance for me
Terug
naar overzicht
(tekst en muziek: Eddy de Jong
/uitvoering: Max v. Praag met Accordeola olv Jan Gorissen)
(met
dank aan Ingrid Ouwerkerk voor het sturen van de tekst)
Brieven en briefjes ontvangt men zo
vaak
Die je ergernis geven,
Maar soms ontvangt men een briefje
Dat dan verandering brengt in je
leven.
Refrein:
Dat briefje,
Dat jij eens hebt geschreven, m'n
liefje,
Dat briefje,
Voert mij zo ver terug hm, hm.
Naar dagen, die meer roes dan
belevenis waren,
Die dagen waren vol van geluk hm, hm.
Terug, naar die tijd dat wij minden
elkaar,
Jij was toen van mij,
Wat viel ons scheiden zwaar,
Dat briefje,
Dat mij zei, dat ik jou moest
vergeten,
Dat briefje,
Brengt jou steeds weer terug hm, hm.
Als ik denk aan die tijd van weleer
Die reeds lang is vervlogen,
Zie ik jouw ogen die mij in
Een droom een leven vol liefde
beloven.
Refrein
Terug
naar overzicht
(met
dank aan Inez voor het sturen van de tekst)
Meisjes, zonder onderscheid,
Worden o zoo graag gevleid,
Vinden het charmant,
Is een man galant.
Is een jonge man attent,
Vindt zij hem een leuke vent.
Het vrouwehartje, zie,
Zwicht voor diplomatie.
Zegt hij tot een jonge vrouw:
,,Ik kan niet leven zonder jou,
Ik sterf van liefdesmart",
Trilt het in haar hart,
Als hij voor haar nederknielt,
Zegt: ,,jij bent het, die mij bezielt
!"
En haar dan verrukt
Aan zijn boezem drukt.
Al breekt hij haar in twee,
't Geeft niets, zij voelt zich tevreê.
Refrein:
Ja dat hebben die meisjes zoo gaarne,
Op mijn woord is 't verzekerend, man,
Kijken zij 's nachts in bed naar de
sterren,
Dan droomen zij allen ervan.
En wanneer een jonge man
Hart en hand gevraagd heeft, dan
Vraagt het kleine ding
De verlovingsring.
Die vergunt gelijkertijd
Den vrijer wat meer vrijigheid.
Zonder schreeuw of gil
Kust hij als hij wil.
Naar de bioscoop vaak toe,
Zij gaat met hem blij te moe.
Kust er flink op los,
Niemand ziet haar blos.
Ook de buitenwegen, ziet,
Waar geen sterveling je bespiedt,
Vindt ze wondervol,
Brengt haar hoofd op hol.
Na elke tien pas blijft hij staan,
Drukt haar stijf tegen zich aan.
Refrein
Op den trouwdag trekt ze dan
Trotsch haar bruidstoiletje an,
Trilt gelijk een riet
Als ze haar bruigom ziet.
Duizend dingen voor en na,
Vraagt ze schuchter aan mama.
Die zegt dan heel teer:
,,Morgen weet je meer."
O, hoe toch haar hartje beeft,
Als ze 't JA geproken heeft.
Het ringen wisselen, dan
Zijn ze vrouw en man.
Bruiloftvieren, leuke boel,
Zij een angstig voorgevoel.
Toasten zonder end,
Zooals bekend.
Eindelijk kijkt ze om zich heen
Met haar man eindelijk alleen.
Refrein
(Tony
Schmitz/Nap de la Mar 1911)
(met
dank aan Inez voor het sturen van de tekst)
Toen
'k jong was en er werd in huis iets gebroken,
Dan
werd ik daarover altijd aangesproken,
'k
Kreeg overal de schuld van, ik wende er aan
En
zei al vooruit: "dat heeft Nappie gedaan !"
Ik
bracht met mijn broertje bij tante 'n bezoekje,
Bij
't huiswaarts gaan, deed broertje iets in zijn broekje,
'k
Zei daad'lijk: "Ach broertje jou zal men niet slaan,
Want
Moe zegt toch weer: dat heeft Nappie gedaan !"
Pa
keek naar zijn kippen en 'k hoorde hem zeggen:
"Wie
zou nu toch die groote eieren leggen ?"
En
toen ik dat hoorde, ben 'k gauw weggegaan,
Want
'k dacht: straks zegt Pa: dat heeft Nappie gedaan !"
Op
catechesatie vroeg doom'nee de knapen:
"Zeg
jongens! Wie heeft onze wereld geschapen ?"
Maar
'k lette niet op, had de vraag niet verstaan,
Stak
'n vinger op en riep: "Dat heeft Nappie gedaan !"
'k
Werd grooter en had ook een heel aardig nichtje,
Die
zoende 'k in 't donker op haar gezichtje,
Ze
gilde en riep : "O, wie doet me dat aan?"
En
ik zei doodleuk: "Dat heeft Nappie gedaan !"
De
vrouw van mijn vriend kreeg twee kleintjes op 'n morgen,
Mijn
vriend riep: "Wie zou me dat koopje bezorgen ?"
Hij
vloekte en toen ben ik gauw weggegaan,
Want
'k dacht: straks zegt hij: "Dat heeft Nappie gedaan !"
Ik
kan al die narigheid niet langer dragen,
Ik
ga nu een touw en een spijkertje vragen,
En
als ze me vinden, dan hang ik daaraan,
Met
'n papier op mijn buik: "Dat heeft Nappie gedaan !"
Terug
naar overzicht
(met
dank aan Inez en Cor de
Boer voor het sturen van de tekst
en aanvullingen)
De echte Amsterdammers,
uit het hart van de Jordaan
zijn opgewekt van geest, ze vieren
altijd feest
ze zingen meestal liedjes
met een lach en met een traan
En als het lied gezongen is,
dan weer van voor’n af aan.
Van je rel-de-kedel-de-ke- del, zo
zingt het hele stel
Refrein:
Dat is die heerlijke Jordaan, Elke tofferik die zeit:
De toffe Jordanezen dansen bij het
Pierement
Dat houdt ze lekker fit, omdat er
pit in zit
Ze leven en ze lachen, want dat
binne ze zo gewend
Want alle Jordanezen hebben zang- en
dans-talent
Van je rel-de-kedel-de-ke- del, zo
zingt het hele stel
Refrein
Terug
naar overzicht
(met
dank aan Marc Blokland (†) voor het sturen van de tekst)
Het
schoonst op de wereld, het heiligst bezit
Hier
voor ieder mens in het leven
Want,
heb je 't verloren, hoe of je ook bidt
Geen
god je zelfs tweemaal kan geven
Dat
eenigst, dat hoogste, wat voor alles gaat
Die
heerlijke beelt'nis die je nooit verlaat
Dat
heiligst op aarde hier voor iedereen
Dat
is er je moeder, je moeder alleen
Schoner
dan de stralen der schitterende zon
Zo
zijn er haar stralende ogen
Zo
trouw en zo teder, zo lief als maar kon
Meest
lachend maar soms ook bewogen
Die
heerlijke ogen zo trouw en zo goed
Die
schenken je troost en die geven je moed
Het
schoonste op aarde hier voor iedereen
Dat
is er de blik van je moeder alleen
Doch 't zaligst
bezit wat je moeder je geeft
Trots
je er soms deed lijden en griefde
Haar
heiligste gave zolang als ze leeft
Dat
is haar oneindige liefde
Waarmee
ze je in vreugde en in droefheid omringt
Waarmee
ze haar hart aan de jouwe vastklinkt
Wat
niemand kan doen en kan geven niet één
Dat
kan hier op aard moeders liefde alleen.
Kon
je 's levens stormen somwijl niet weerstaan
Kom
't ongeluk je leven vergallen
Heb
je soms in zwakte een misdaad begaan
Of
ben je nog dieper gevallen
Als
je door heel de maatschappij wordt gehaat
Als
zelfs je vrouw en je kind je verlaat
Dan
nog vind je liefde en troost maar bij één
Die
één hier op aarde is je moeder alleen.
Leef
je in een paleis vol van weelde en genot
Maar
heb je je moeder verloren
Vind
je meer geluk in het schamelste krot
Als
zij je nog toe mag behoren
De
armste hier is rijker die met haar nog leeft
Dan
de rijkste op aard die geen moeder meer heeft
Want
de grootste rijkdom hier voor iedereen
Dat
is het bezit van je moeder alleen.
En
heeft haar de dood van je zijde gerukt
Leeft
ze voort steeds in je gedachten
En
zelfs die gedachten, ben je soms bedrukt
Die
doen dan je leed nog verzachten
De
eerbied en liefde voor haar in het graf
Die
houden je vaak van het slechte nog af
Want
wat je niet láát en niet dóét voor geen één
Dat
láát en dat doe je voor je moeder alleen.
Terug
naar overzicht
/uitvoering: Tonij Bass)
(met
dank aan Inez voor het sturen van de tekst)
Toen
ik op de wereld kwam
Had
ik helemaal niets an
En
men stopte mij terstond
'n
Keurig speentje in m'n mond.
Refrein:
Dat
is het einde - dat doet de deur dicht
Daar
zijn geen woorden voor
Ja
dat is tra-la-la-la-la-lala
Ja
dat is tra-la-la-la-la.
Toen
ik later wand'len ging
Met
m'n eerste lieveling
Raakte
ik totaal van streek
Wanneer
ik in haar ogen keek.
Refrein
En
heel spoedig stonden wij
Op
'n mooie dag in mei
Samen
voor de ambtenaar
En
sinds die dag zijn wij 'n paar.
Refrein
En
natuurlijk na een jaar
Kwam
bij ons de ooievaar
En
we zongen dit refrein
Toen
het 'n tweeling bleek te zijn.
Refrein
Jaren
zijn we nu getrouwd
Nooit
heeft mij 't nog berouwd
Ook
al wordt ik honderd jaar
Hou
ik nog evenveel van haar.
Refrein
Terug
naar overzicht
(met
dank aan Marc Blokland (†) voor het sturen van de tekst)
Het hangt bij je thuis in de kamer
Het staat bij je thuis op 't buffet
Je draagt het de hele dag bij je
Het staat op de kast voor je bed
En als je dan 's avonds gaat slapen
Dan blijf je er even voor staan
En kijk je dat dierbare kleinood
Met diepe ontroering steeds aan
Refrein:
Dat kleine vergeelde portretje
Dat iedereen zuinig bewaard
En waar je in stille momenten
Weemoedig maar dankbaar op staart
Het schenk je in moeilijke uren
Steeds moed en vertrouwen en raad
Omdat op dat kleine portretje
Het beeld van je moedertje staat
Je hebt steeds vriendinnen en vrienden
Zolang het je goed gaat op aard
Maar loopt het je soms wel eens tegen
Dan blijkt deze vriendschap niets
waard
Dan zit je alleen met je zorgen
Geen mens die je smarten dan ziet
Alleen dat eenvoudige mensje
Dat deelt steeds met jou je verdriet.
Refrein
Terug
naar overzicht
(tekst: Jack Bess / muziek:
Vranken en Tom Rays/ uitvoering: Helma en Selma
(met dank aan Ingrid Ouwerkerk
voor het sturen van de tekst)
Mijn geluk - is het niet ongehoord ?
wordt bestuurd door een doodgewoon
woord
en dat simpele woord is: jouw "Ja"
daarom loop ik je steeds achterna.
Refrein:
Dat kleine woordje "Ja"
brengt ons voorgoed bij elkaar
Dat kleine woordje "Ja"
maakt jou en mij tot een paar.
Waarom zo lang gewacht
je weet, dat ik je versta
Al zegt je nog zo zacht....
dat kleine woordje "Ja".
Men verveelt mij in huis en op straat
heel de dag met onzinnig gepraat
maar ik hoorde nog steeds niet van jou
't kleine woord, dat ik graag horen
zou.
Refrein
Of men overal druk confereert
dat is iets dat me niet int'resseert
want ik luister - en wacht
onverstoord
op dat ene beslissende woord:
Refrein
Terug
naar overzicht
(tekst:
Albert (Appie) de Booy/muziek: Lou de Groot/uitvoering Albert de Booy)
Luister
eens Amalia, je bent een schattig kind.
Refrein:
Dat
moet je niet doen, Amalia
Zoo'n
heerlijke zoen, Amalia
Dat
moet je niet doen, Amalia
Het
lied werd ook gezongen met twee extra coupletten. Die luiden:
Kijk
de kleine vogeltjes in't onbegroeide woud,
Refrein
'k
Weet dat jij als vele meisjes heusch geen kus versmaadt.
Refrein
Terug
naar overzicht
Dat oude versleten klavier
(Ned. tekst: Jack Bess / muziek: W.
Guanz / uitvoering: Jean Lahey en zijn orkest)
(met dank aan Ingrid Ouwerkerk voor
het sturen van de tekst)
In 't koffiehuis van Lusiano
Daar staat een vergrijsde piano,
En stamgasten die zich vervelen
Die mogen dat wrakhout bespelen.
Voor 'n ijsje of thee met een koekje,
Speelt menigeen graag een verzoekje;
Na het laatste accoord roept men luid,
Al komt uit het ding heidens geluid
Na het laatste accoord roept men luid:
Refrein:
Dat oude versleten klavier
Is altijd een bron van plezier !
De toetsen kapot en geen snaar meer vast
Toch is het een bron van plezier:
Dat oude versleten klavier.
Zo tussen een sprits en een ijsje
Speelt men op de beurt een leuk wijsje,
Bij koffie en melk-chocolade
Zit men naar de titels te raden.
Maar soms slaat de schrik in je haren
Dan springen er weer een paar snaren !
Doch iedereen roept: vooruit met de pret
!
Op een paar snaren wordt niet gelet.
Refrein
De wijsjes zijn nooit te herkennen
Daar moet je natuurlijk aan wennen,
Maar zing je een heel ander liedje
Dat geeft niet, want niemand verbied je.
En jammert de baas, Luciano
Voorzichtig wat met die piano,
Dan roept men in koor: dat zijn we
altijd,
Want we willen dat ding vast niet kwijt
!
Refrein
Terug
naar overzicht
(tekst en muziek: Van Wood/G.Pisano/Pi Veriss/uitvoering:
De Selvera's)
Refrein:
Waarom
staat hij zo scheef
Dat
torentje van Pisa
'k
Vroeg 't pa, die dacht na
Maar
stelde toen die vraag aan ma
Waarom
staat hij zo scheef
Dat
torentje van Pisa
Ma
dacht na, maar weldra
Vroeg
zij 't grootpapa
Die
wist 't niet en vroeg het aan de buurman (de buurman)
Zo
ging dat door, van vroeg tot laat
En
nu zingt iedereen op straat
Waarom
staat hij zo scheef
Dat
torentje van Pisa
Ik
had graag, 't liefst vandaag
Nog
antwoord op die vraag
Ik
reed in mijn vakantie
Door
't mooie Pisa heen
Maar
sinds ik daar die toren zag
Vraag
ik aan iedereen:
Refrein
'k
Vroeg 't Jan, 'k vroeg 't Piet
'k
Vroeg 't Toos, 'k vroeg 't Greet
Maar
niemand die 't weet
Terug
naar overzicht
(Ned.tekst: Jack Bess / muziek:
Gerhard Jussenhoven / uitvoering: Orkest Zonder Naam
(met dank aan Ingrid Ouwerkerk voor
het sturen van de tekst)
Wordt zo vaak met vuur gezegd,
Dat men zegt: "De echt is echt !"
Want in de ban van de jeugd
Zien we slechts de vreugd'.
Dat zijn de gevaarlijke jaren
Dan ligt de liefde steeds op de loer.
En plotseling - voor je het weet
Heeft Amor je stevig beet !
En ze kijken naar de maan !
Als ze naar de dansles gaan.
Dan zegt ze zacht: "Lieveling,
Hoeveel kost......'n ring ?"
Dan gaat hij haar achterna.
En als slot: naar Pa en Ma.
" 'k Voel nog niets voor trouwerij".
Is vooreerst nog niets voor mij".
Maar een paar weken daarna
Terug
naar overzicht
(uit de gelijknamige revue Lou Bandy
1934)
Mijn
vrouw had de azijnfles leeggedronken
Toen
zei ze: Man, let nu eens op m'n lijn
Hoeveel
denk jij dat ik al ben geslonken
Precies
de helft van een zo'n fles azijn
Ik
stond perplex, zo dus was zij geworden
'k
Gaf haar direct een tweede fles cadeau
Ze
riep: Je bent abuis
Haal
slagroomtaart in huis
Het
gaat me zo te snel
Ik
word enkel been en vel
Refrein:
Dat
zou je wel willen
Dat
wil iedereen
Maar
juist het verlangen
Dat
houdt je op de been
Je
moet je maar schikken
In
vreugd en verdriet
Want
wat je graag zou willen
Dat
krijg je lekker niet
De
vrede is nog altijd een illusie
Die
vele harten sneller kloppen doet
Geneve
is nog altijd in discussie
Al
vlot het niet, de wil is toch zo goed
Tot
schade der Gemeente Gasfabrieken
Luidt
straks de zinspreuk: Doe het niet met gas
Een
mooie spreuk is dat
Maar
midden in 't debat
Vertoont
God Mars z'n snuit
En
roept schamper lachend uit
Refrein
De
grootste landen spreken van de gulden
Hoe
krijgen wij die standaard naar omlaag
Ze
stikken alle bijna van de schulden
En
lijden onder een inflatieplaag
Het
meeste loeren nog de speculanten
Met
argusogen naar een vette buit
Maar
wat men ook probeert
De
pop blijft ongedeerd
Want
steeds weer zingt Colijn
Fijntjes
lachend dit refrein
Refrein
Terug
naar overzicht
(arrangement: Tom Erich/uitvoering:
The Chico's met orkest o.l.v. Tom Erich)
(met dank aan Ingrid Ouwerkerk voor
het sturen van de tekst)
Refrein:
Diep in 't heuvelland van Tennessee
Refrein (2 x)
In 1813 brak een opstand uit
Refrein (3x)
Steeds is hij daar waar men zijn hulp
vraagt
Refrein (3x)
Hij hoorde veel van Texas en las
Refrein (2 x)
Honderd jaren zijn d'r voorbij gegaan
Refrein (2 x)
Terug
naar overzicht
