Nipper was een zwerfhond die
liefdevol door de Engelsman Mark Barraud eind 19de eeuw in huis werd
genomen. Na diens dood verhuisde de hond naar Liverpool naar de schilder en
fotograaf Francis Barraud, de jongere broer van zijn oude baasje. In 1895
ging het hondje dood. Enkele jaren later maakte Barraud, op basis van zijn
herinnering, zijn eerste schilderij met Nipper met de titel "Dog looking at
and listening to a phonograph".
Het lijkt alsof zijn baasje door de toeter van de grammofoon tot hem
spreekt, vandaar de uitdrukking His Masters Voice. Nadat de titel veranderd
was in "His Masters Voice" probeerde de kunstenaar het schilderij te laten tentoonstellen en te reproduceren, maar
zonder succes. Zelfs de firma Edison Bell toonde geen belangstelling. Maar
Barraud legde zich niet bij deze tegenslagen neer. Om het schilderij
aantrekkelijker te maken besloot hij de zwarte hoorn te vervangen door een
koperen exemplaar. De manager van de Gramophone Company zag er wel wat in en
zei het schilderij te zullen kopen als de oude cilinder vervangen zou worden
door de modernere grammofoon variant. Het nieuwe schilderij werd op 17
oktober 1899 afgeleverd. De uitvinder van de platte grammofoon Emile
Berliner zag het schilderij en vroeg Barraud er nog eentje te maken. Op 10
juli 1900 liet hij, terug in de Verenigde Staten, de afbeelding direct
deponeren als merk. Daarna veroverde het beeld de wereld als logo voor "Johnson’s
Victor talking machines". De platen die de Gramophone Company na februari
1908 uitbracht werden als His Masters Voice platen betiteld, al is HMV nooit
officieel de naam van het label geweest.
