Waarom
Waarom, waarom, de vraag vol van smart

De zon brandt op zijn verbrande huid

Waarom mijnheer, moest zij sterven

De onschuld, mijn voorbestemde bruid

Betast door vele handen in de straat

De omwikkeling getuigt het leed

Haar eens feestelijk bruidsgewaad

Nu haar smetteloze witte doodskleed

En hoog in de met rook besmeurde lucht

Wacht de zwarte vogel op haar ziel

Hij brengt haar naar hoge hemelen

Bevrijd spreidt zij haar vleugels

En ontwijkt nog enkele raketten

Ivan Grud
23 oktober 2011
 

Eeuwigheid

 Immer en altijd, was en is er de obsessie,

om de dood te omzeilen, voor een eeuwig leven,

velen hebben zich daarop stuk gebeten, maar omdat

het niet lukte, hebben ze het nooit kunnen beleven.

Toen hebben ze een troost bedacht, het geloof, zodat we

  na de dood met een geestelijk leven verder konden gaan,

eeuwen lang is het gelukt om zo te denken,

in wezen, is het de basis geworden van ons bestaan.

Doch ook werd het een struikelblok, in bijna alle landen,

vaak geworden, de oorzaak van een conflict,

niet vanwege de standpunten, maar meer

het niet willen accepteren, van elkaars inzicht.

Het is jammer, we moeten ermee leven,

niet alles kunnen en zullen we overwinnen,

dat is het lot van het mensdom.

 laten we er dus maar niet aan beginnen.

De strijd om het leven na de dood,

 die hebben we voor altijd verloren,

dat is een ding wat zeker is, als

weer een nieuw leven wordt geboren.

Nooit, met de dood, wordt het een gewonnen duel,

doch eeuwig en altijd zullen we die strijd verliezen,

nimmer zal er ooit iemand victorie kraaien,

 helaas, we halen zelfs nooit eens een remise.

Pieter Haarsma
18 oktober 2011
 

Repelsteeltje 

Weet je al van Repelsteeltje , hoe ze is met moeders hoed

Stond te draaien en te pronken zoals een echte pronkster doet.

Zelf had ze een sjaal met kantjes nuffig om zich heen gedaan

En zo was ze voor de spiegel op twee kussentjes gaan staan.

Met één spiegel in haar handje en een spiegel aan de wand

Vroeg ze aan haar kleine broertje,

ben ik nu het mooist van ’t hele land?!

Ben ik nu geen echte dame

Zie ik er nu niet netjes uit

Nee, zei het jongetje, het mocht wat

Nee, je bent een ijdeltuit.
 

J.W  Saman–Verkamman
23 september 2010
 

De droom

In het huisje tussen het groen

Bedekt met druivenranken

Gaf ik haar de eerste zoen

We dronken toverdranken

Haar lippen smaakten naar jasmijn

Heel warm en sensueel

Ze kleurden rood als karmozijn

Als rozen in 't struweel

Heur haren stroomden als een beek

Verdronken haar gezicht

in zonnestralen en het leek

Als aanschouwde ik het licht

Haar ogen schitterden als glas

Onpeilbaar diep, ik baadde

Daarginder op het zonterras

Als in een bad van jade

De stem van haar zeer harmonieus

Bekoorlijk, zacht en teder

Ze was in alles gracieus

Als twijgjes aan een ceder

Nu dwarrelt ze licht door de lucht

Beschenen door de zon

'k Zag haart vertrekken met een zucht

Ginds naar de horizon

Ik was haar kwijt voor ik haar had

De droom helaas niet echt

Maar komt ze op mijn levenspad

Is ze bij mij terecht.
 

Herman Poelsma
13 oktober 2011
 

Tussen de regels

Tussen de regels door

Zoek ik wat ik verloor

Alles is verdwenen

God, waar moet dat henen

Kon ik maar geloven

Dat ontrecht,eens zal doven

Het verdriet, de pijn

Hoe zal de verlossing zijn

Velen zijn ons voorgegaan

Heel ver hier vandaan

Ze zijn weggegleden

Weg uit het heden

De herinneringen blijven

Ik beleef mijn leven

Door ook Liefde te geven

Waarom dan toch ben ik bang

Ga ik gebukt onder dwang

Het ja, nee en amen

Komen te vaak samen

Ik kan me niet verroeren

Zonder dat ze me de mond snoeren

Gelijk krijgen is uit de maat

Dus blijf ik maar bedaard.
 

L. van Doorn-Feenstra

13 oktober 2011
 

Herfst
Het word Herfst de dagen korten weer

De Zomer is zo snel verstreken

Het doet mijn harte zeer

Maar als de zon nog even schijnt,en de laatste bloem laat gloren Denk ik ,,het zal zo zijn,, De Herfst word weer geboren.

Met zijn koperen kleurenprachten

en heldere sterrennachten.

Ook dit kan de mens beroeren

en naar verre vertes voeren

Waar het zonlicht door je haren glijd

En je Herfstig hart verblijd.
 

Dineke Kok
13 oktober 2011
 

Te gehaast
Te gehaast kwam hij naar binnen,
een man van hoge rang en stand.
Hij was behoorlijk buiten zinnen,
ik vroeg wat is er aan de hand.
Mijn leven zal niet lang meer duren,
voor God in 't leven weinig tijd.
Ik denk nu aan m'n laatste uren,
'k ben mijn laatste houvast kwijt.
Ik vroeg of hij een bijbel had,
pak die van mij maar van de kast,
Eens had hij er één gehad,
pakte het boekwerk als z'n anker vast.
Na maanden zag ik hem toen weer,
ik wist, dit was de laatste keer.
Naar God zei hij was dit mijn brug,
en gaf mijn bijbel met een knipoog t'rug.

Anton van der Haar
10 oktober 2011
 

Spelen op straat

Wat zou ik graag weer kind willen zijn

en spelen op straat, wat lijkt me dat fijn

Met alle kinderen uit de buurt

Het heeft helaas veel te kort geduurd.

Graag zou ik weer spelen met knikkers van klei

Won je een stuiter wat was je dan blij

zo'n glazen met kleurtjes, of een ster erin

Verloor je, dan had je de smoor er wel in.

We maakten ze zelf, die knikkers van klei

met aarde en een kleurtje erbij

Dat kleurtje maakte je van rode steen

die schoof je over de stoeptegel heen.

Je rolde de kleiballetjes door het stof

en liet ze dan drogen, soms werd het een sof

Dan ging het drogen van de knikkers te snel

en vielen uiteen, al bij het eerste spel.

Wat zou ik graag weer hoepelen gaan

met een fietswiel zonder band eraan

Je kleide je wiel met een stok door de staat

en maakte een wedstrijd wie het hardste gaat.

Wat zou ik graag weer willen tollen

Al tollend door de straat heen hollen

Je zweep was een stok met een veter eraan

De tol was van hout met 'n taas onderaan.

Wat zou ik graag met houten schaatsen aan

weer naar de ijsbaan ''Voorwaarts'' gaan

waar je kon zwieren op muziek met sfeer.

Maar helaas zwieren doen ze nu ook niet meer.

Wat zou ik graag de liedjes willen zingen

die we zongen bij het touwtjespringen

Weer slaan op de muur van een.. twee.. drie.. kom

Of wegkruipertje, tien.. twintig..ik kom !

En trefbal, siemelejapie, sliep, sliep scharensliep !

Wat had je het land als je moeder riep,

Dan moest je boodschappen doen of naar bed

en was het voor die dag uit met de pret.

Wat zou ik graag de polder ingaan

en tot mijn enkels in de blubber staan

Slootje springen en dan heel stoer

appeltjes stelen bij een boer.

Stekelbaarsjes vangen of kikkerdril

Je deed ze in een potje en zat urenlang stil 

met je rug tegen de keukenmuur aan

Te kijken, hoe uit het dril een kikkertje kon ontstaan.

Wat zou ik graag weer belletje trekken bij tutje Stap

of poortje klimmen voor de grap

Luilak vieren, je nam lege blikken met een touwtje eraan

die je flink over de keien liet gaan.

Wat zou ik graag weer tegen de muur ballen

met drie tegelijk, zonder te vallen.

Weer spelen in de kring

met kleine Anna er majesteitelijk er middenin.

Spelletjes spelen van kat en muis

zingen in Holland staat een huis

zakdoekje leggen niemand zeggen

rupsen zoeken in de heggen.

Wat zou ik graag weer stabal doen

en het oude knikkerspel van toen.

Boompjes verwisselen op straat.....

Wat jammer dat het allemaal niet meer gaat !

Corry

13 juni 2011

Fanmail

Ik ben een fan zoals zo velen
ik aanbid zelfs mijn idool
zijn folders loop ik uit te delen
fan vanaf  groep vier op school
 
Zoals een echte fan betaamt
wil ik alles van hem weten
trekt volle zalen dat beaamt
dat hij nog lang niet is vergeten
 
Maar zijn populariteit ten spijt
maakte de spons te zuur
in vroeger dagen van de tijd
gingen zijn fans nog door het vuur  
 
In catacomben en arena’s
werden de fans gehoond, vermoord
door leeuwen, tijgers  en hyena’s
de naam van hun idool gesmoord
 
Ik bid dan vurig en met kracht
waarom er zoveel mensen huilen
zijn bekendheid geeft toch macht
waarom dat masker, dat verschuilen
 
Vermanend klinkt er in mijn hoofd
ben jij wel echt een trouwe fan
één die in hart en ziel gelooft
dat ik zal blijven wie ik ben
 
De dwaas die raaskalt zonder hart
ze zijn slechts fan voor hun plezier
om niet te vallen in dat gat
met smeergeld van toiletpapier
 
Bankiers die denken dat ze god zijn
de schijn die zweemt van hun gelaat
die zogenaamde fans met schijn
hun hebzucht kent totaal geen maat
 
Door hun godvergeten macht
kijken zij naar niemand om
ze hebben zelfs de zon verkracht
was getekend: info@God.

Anton van der Haar

6 juni 2011

4 juni 2011

De tunnel

Ik zie het licht,
ik ga jullie verlaten
De chirurg fluistert,
doe deze lamp dan nu maar uit zuster.

Ivan Grud

4 juni 2011

De dood en de meid

 Het is je tijd

Zei de dood tot de meid

Laat je nu gaan je hebt

Geen recht meer van bestaan

Maar zij, wulps jong en mooi

Gaf zich niet zo maar ten prooi

Ze had wel erger mee gemaakt

Werkte immers als een lichtekooi

De dood een onbetalende agressieve klant

Trok naakt ongenaakbaar aan haar hand

Mee zal je gaan jij hoer, vunzige ‘Slet’

Ik heb behoefte aan een lekker ding in mijn bed

De moraal van dit gedicht

Wees alert op uw tijd

De dood is onbetrouwbaar

Leeftijd onbelangrijk als het maar vrijt.

Ivan Grud

4 juni 2011

In de schaduw van het licht

de duisternis geopend door vermoeide ogen

beseffen niet hoeveel tijd nog te gaan

de dagen maken geen ommekeer

het dringt niet door, een einde dat nadert

de tijd,.....wat is tijd

jaren, maanden, weken, uren

één dag, het kan wel eens de laatste zijn

er is nog zoveel te doen

hélaas, de tijd laat het niet toe

als deze regels geschreven worden

             "Ik ben zo moe

al wat ik vraag is een rustige slaap

en dromen van hen die ik lief heb"

is er een vriend gegaan

Jeanne Coosemans

2 juni 2011

Hemelvaart

De Opstanding van onze Heer
leert ons geloven keer op keer
dat ook wij opstaan uit den dood
al was ons Offer niet zo groot

Ook onze Ziel zoekt zijn bestaan
rondom geliefden voor 't zal gaan
naar Jezus aan Gods Rechterhand
te Zijn in Het Beloofde Land

Dit Goddelijk Hemels Paradijs
dat Hij voor ons verwierf
Het grootste Offer ooit gebracht
toen Hij aan 't Kruishout stierf

Uit Goddelijke Liefde
tot de Vader weer gegaan
dit ondoorgrondelijke Wonder
geeft ons Het Eeuwige bestaan

Anton van der Haar

29 mei 2011

Later

Als kind gelukkig, zonder zorg,
je weet Hij staat steeds voor je borg.
Here houdt ook deze nacht,
over mij getrouw de wacht.

Als puber staat je hoofd heel stug,
en God verdwijnt steeds meer uit beeld.
Wilt naar het kind zijn nooit terug,
je weet niet waar het hem aan scheelt.

Dan val je in dat zwarte gat,
de tijd waarin je God vergat.
Het leven bruist je tegemoet,
je denkt dat alles kan, niets moet !

Als later..., met een zwaar gemoed,
je 't leven dunnetjes overdoet,
Dan denk je, in die "tussentijd",
raakte Hij.... mij toch niet kwijt.

Anton van der Haar

24 mei 2011

En dan

En dan
zou ik
een
woord
uitvinden

dat zo mooi
was dat het
fluisterend
de wereld
rondging

en dan

zou jij
weten
dat het
voor
jou was

Chris Roodhooft

14 mei 2011

Heer, ik hoor van rijke Zegen
Heer ik hoor van rijke Zegen,
aan 't einde van een levensreis.
Met God door stormen en door regen,
word je stil aan oud en wijs.

Heer ik hoor van rijke zegen,
met God reis ik naar 't einde toe.
Wil mij nog vele jaren geven,
ik ben nog lang niet levensmoe.

Heer ik hoor van rijke zegen,
het leven heeft nog zo veel zin.
En als U mij de kracht wilt geven,
begin ik steeds een nieuw begin.

Heer ik hoor van rijke zegen,
en dank U Heer voor elke dag,
dat ik Uw gunsten af mag wegen,
met tijden van verkeerd gedrag.

Heer ik hoor van rijke zegen,
ik weet dat mijn Verlosser leeft.
en op een dag kom ik Hem tegen,
geeft al zijn zegen die Hij heeft.

Anton van der Haar

11 mei 2011

Dromen

Soms staar ik dromend voor
mij uit en
denk daarbij aan jou en
hoop..
dat ik mag blijven dromen.

Jan Schalkwijk

3 mei 2011

Stilte

Soms word ik omarmd door stilte
en
voel mij gekoesterd in mijn eigen
leven
waarbij mij duidelijk door het kloppen
van mijn hart
het ritme daarvan wordt bepaald
doch soms
verstoort het geraas mijn eigen
ik.

Jan Schalkwijk

2 mei 2011

Weer thuis

Lagi pulang !
Dromend zit ik bij de kali
en zie dat zij haar
water
als een levensader doet stromen
naar een zee vol toekomst,
ik raak daarbij bedwelmd door
de zoete geur van de melati
gedragen door een wind
doordrenkt met meer verleden,
Ik voel mij gelukkig en
omklemd door het warme gevoel
weer thuis te zijn.

Jan Schalkwijk

2 mei 2011

Mijn Insulinde
Genietend van de winterzon verzink ik
in gedachten en voel ineens
de stilte van het leven en zie mijzelf
als in een droom wandelend door de
dessa en aanschouw de tani met zijn karbouw
werkend in zijn sawah en hoopvol uitzien naar
een rijke oogst,
Ik voel een zachte wind die
mij laat horen
het ruisen van de al rijpe aren
der eertijds geplante padi en
ruik de geuren van kruiden en melati
der herinnering,
Ik zie de zon roodstralend onder gaan
achter bergen gesierd door
vulkanen waarbij hun
sinistere schaduw een blik werpen
naar een onzeker bestaan,
Ik hoor de jangkriks zingen
alsof honderden koren
mijn droombeeld wilden illustreren
als een gordel van duizend smaragden,
Nu zie ik jou wat eens was
mijn Insulinde, mijn koesterende droom met
droevend hart en stille hoop,
Denkend aan jou, gekoesterd
door de schaduw der waringin die
vanaf zijn blad, een drup laat
vallen op mijn gelaat en
voel daarbij, dat jij mijn Insulinde,
geworden tot gebroken parelsnoer,
in stilte huilt.

Jan Schalkwijk

2 mei 2011

Bliksemschicht

Die dag toen ik jou ontmoette werd ik
als door een bliksemschicht geraakt,
voelde even alsof ik de weg kwijt was,
door spanning overmand,
was laaiend en  niet meer die
ik maar hij die
bijkwam in een oase vol liefde

Jan Schalkwijk

2 mei 2011

Pasen

Het is volbracht!
klinkt door het Goddelijk heelal,
satans macht totaal ontkracht,
voor wie Zijn bloed eens drinken zal.

Het is volbracht!
het duister valt in de gescheurde aarde,
de Vader toont zijn grote macht,
die de verlossing openbaarde.

Het is volbracht!
voor wie zich eens verloren dachten,
zij mogen delen in Zijn kracht,
verlost van de mystieke machten.

Het is volbracht!
't gebroken lichaam aan het kruis,
in brood en wijn vandaag herdacht,
door 't open kleed een veilig thuis.

Het is volbracht!
de beker ging Hem niet voorbij,
als hoeksteen mateloos veracht,
Zijn offer maakt van zonden vrij.

Anton van der Haar

20 april 2011

Morgenstond

 Indien u het avondrood schuwt

Angst heeft voor de komende duisternis

Is de noodzaak nimmer te sterven

Ivan Grud 

19 april 2011

De zwerver

L. van Doorn-Feenstra

18 april 2011

Vliegtuig in ogenschouw

Zilveren vogel in de lucht
Blijf je wel boven
Je vleugels bewegen constant
Bestuurd door mensen hand

Zilveren vogel in de lucht
Vlieg naar verre
Drijvend op motorkracht
Door mensen bedacht

Zilveren vogel in de lucht
Straks zal je weer landen
Veilig op de landingsbaan
Je zal in volle glorie staan

Zilveren vogel uit de lucht
Ben je een fraai geheel
Menigeen slaakt en zucht
Na een behouden vlucht

L. van Doorn-Feenstra

18 april 2011

Judas

Waarom kreeg ik dit toebedeeld
mijn Meester te verraden
is dit lot mij toegespeeld
tot gruwelijke daden

Hem te verraden met een kus
kan niemand overleven
de zilverlingen en een lus
is wat er over is gebleven

Was ik zwak doch uitverkoren
voor de vervulling van Gods plan
mijn liefde had ik Hem gezworen
toen Hij mij terzijde nam

Gij zijt het klonk als een bevel
niets kon mijn geest verlichten
ik wist ik moet nu door een hel
van kwaad de beulen gaan berichten

Ik heb mijn Meester lief gehad
toch pleegde ik verraad
de Zoon des Mensen bracht mij smart
o God vergeef mij deze gruweldaad.

Anton van der Haar
18 april 2011

Max

Als een vlinder in de wind
Zie ik jou mijn lieve kind
Frank en vrij
licht en zwevend,
Niet bij ons , maar toch levend
in onze herinnering.
Want je was zo'n lief klein ding.
Maar je lichaam wilde niet
Dat doet ons allen veel verdriet.
Daarom wil ik even laten weten
Dat we je nooit zullen vergeten

Coby Haest
16 april 2011

Helden

Gedragen over de velden,
gaat mijn stil gebed.
over gestorven helden,
hun leven ingezet.

Voor vrede en voor vrijheid,
ver van huis en haard.
het was voor hun geen ijdelheid,
maar alleszins de moeite waard.

Te sterven voor je medemens,
vereist de grootste moed.
naastenliefde kent geen grens,
vrijheid is je grootste goed.

Knielend voor een houten kruis,
bid ik voor zijn behoud.
hij vond bij God een veilig thuis,
zijn graf zo kil zo koud.

Anton van der Haar

11 april 2011

Litanie der aarde

Stralende zon

verlicht ons

Opkomende maan

verlicht ons

Sterrenstelsel

verlicht ons

Bloeiende bloemen

verblijd ons

Groeiende bossen

verblijd ons

Uitstrekkende weide

verblijd ons

Opkomende granen

voed ons

Gezaaide groenten

voed ons

Voldragen vruchtbomen

voed ons

Vogels in de lucht

vermaak ons

Dieren op de grond

vermaak ons

Vissen in het water

vermaak ons

Groten zeeën

was ons

stromende regen

was ons

Donder en bliksem

verlaat ons

Storm

verlaat ons

Voor aardbevingen

behoed ons

Voor vuur

behoed ons

Voor overstromingen

behoed ons

Voor verdorring

behoed ons

O heerlijke dagen

geef ons de vrede

O langen nachten

geef ons de rust

O heerlijke schepping

geef ons vreugde

O wachtend einde

geef ons troost

L. van Doorn -Feenstra

7 April 2011

Papa en mama

Jullie weten dat ik altijd van jullie zal houde.
In warme tijden en in koude.

Zulke geweldige ouders gun je iedereen.
Met zulke ouders voel ik me nooit alleen.

In mijn leven.
Zullen wij als gezin nog veel beleven.

Wij blijven altijd èèn.
Ook al doen we soms tegen elkaar gemeen.

Soms doe ik flauw.
Maar jullie weten altijd dat ik van jullie hou

Domenica

4 April 2011

De vier jaargetijden
Herfst en Winter / Lente en Zomer
Kale bomen staren bedroefd in de lucht,
Begrijpelijk want alle blaadjes zijn op de vlucht.
De winterperiode komt er nu spoedig aan.
En de bomen blijven nog lang zo staan.

De nachten zijn donker koud en lang,
En zo gaan de herfst en de winter hun gang.
Geeft het voorjaar straks weer wat meer licht,
Gewis dan is voor ons allen de lente weer in zicht.

Iedereen roept dan weer opgelucht en blij,
Herfst  en winter zijn gelukkig weer voorbij
Lente en zomer staan weer voor de deur
Je ruikt het aan hun nieuwe blaadjes en aan de geur.

Kijk dan ook eens naar de stand van de zon en maan,
Mens en natuur kunnen er dan weer tegen aan.
En 's morgens bij het eerste ochtend gloren,
Zeg je..hé een nieuwe dag,  ik voel me weer als herboren.

Mathieu Clemens
2 April 2011

Pniël

Een worsteling met God,
laat ongewis zijn sporen na.
een litteken, een zichtbaar lot,
waarmee ik door het leven ga.

Niet dat het mij zozeer benauwt,
je zoekt die onbewaakte grens.
die nacht waarop je Hem aanschouwt,
was immers toch mijn diepste wens.

Ik zocht zijn onmisbare zegen,
het zegel van verbondenheid.
met mij te gaan langs ongebaande wegen,
een leven lang, met Zijn aanwezigheid.

Anton van der Haar

31 maart 2011

Snipperdag

Heer, als het even mag
Neem ik vandaag een snipperdag
Want Heer, ik ben zo moe
Mijn geest is aan rust toe
Even niet denken en doen
Vandaag pantoffels, geen schoen
De wereld is me teveel
Ik ben moe van het geheel

L. van Doorn-Feenstra

28 maart 2011

In een droom

Zijn Woorden kwamen van heel ver
in stilte kon ik ze verstaan
omhoog kijkend zag ik een ster
het bewijs van Zijn bestaan

Zijn Woorden kon ik vergelijken
met een kalme spiegelzee
en om mij geestelijk te verrijken
nam Hij mij een stukje mee

Ik zag het land van melk en honing
als kind liep ik aan Vaders Hand
Hij zei hier bouw ik eens mijn Woning
dit is Het Beloofde Land

Hij bracht mij terug vanwaar ik was gekomen
glashelder onderweg zag ik Het houten Kruis
eens sprak Hij mag ook jij hier komen wonen
de Weg is voorbereid naar een veilig Thuis.

Anton van der Haar

25 maart 2011

Er is nog tijd

Er is nog tijd je leven in te richten,
te kiezen voor de Heer.
Je geest door Hem laten verlichten,
Hem te ontmoeten bij het meer.

Het meer waar Hij ons roept : volg Mij,
Ik maak u vissers van de mens.
Als jij mij volgt dan keert het tij,
Je leeft niet meer naar eigen wens.

God is een keus, Hij geeft nog tijd,
het is aan jou om te bepalen.
Je pakt nu de gelegenheid,
Zijn rijkdom naar jou toe te halen.

Ongebonden maakt zo triest,
het tijdsbeeld duurt slechts even.
En als je dan voor Jezus kiest,
beslist Hij mee in heel je leven.

Maar wat is mooier dan te delen,
je leven met de Zoon van God.
en steun kunt vinden bij zo velen,
als je getergd wordt door het lot.

Al maakt het leven je verbolgen,
loop dan niet weg blijf bij de Heer.
't Is nooit verkeerd om Hem te volgen,
die tijdslimiet krijg je nooit meer.

Anton van der Haar

24 maart 2011

In de spiegel

Het is al weer een jaar of wat geleden,
dat ik – oh, hoe was ik in schuld verloren ! -
terwijl die Farizeeër het kon horen,
aan U oprecht mijn zonden heb beleden.

‘k Ben toen opnieuw geboren
en nu, verlost van al mijn weeën,
dank ik U dat ik niet ben
als die Farizeeër.

Jan Bosman

22 maart 2011

Mijn moeder

Haar hand....
beweegt niet meer
het laatste stervensuur
er is geen ommekeer

De pomp hijgt door
verder is het stil
de glans op haar gelaat
alsof ze niet meer bestaat

Hoe stil is alles straks
in die grote stille kamer
waar zij haar toegewijde liefde en zorg
in schaterlach met leed verborg

Verloor haar kleindochter van drie
had geen toekomst meer
ging langzaam naar het einde
op zoek naar de kleine van weleer

gekweld door heimwee en verdriet
door verlangen naar haar kind
geknakt als het gebroken riet
God was er toen heel even niet

Reeds was ze weggenomen...
een traan die nog uit haar rechteroog
over haar wang heen gleed zei dat
haar innerlijke wens was uitgekomen

Ondoorgrondelijk zijn Gods wegen
later.... heel veel later
als je zelf veel ouder bent
strekt alles misschien tot Zegen ?

Anton van der Haar

20 maart 2011

Beatrice

Zij loopt niet.
Zij ruist van rokken
en vleugjes vers bezwijmelende geur.

Haar ogen zijn van waarheid,
zonder woorden,
Naakt als verterend vuur
doen zij mij beven.

Geen stap doe ik meer
zonder haar.
Hoe kan ik hier
Haar geur
Haar ogen
haar licht
beschrijven?
Soms
doet schoonheid pijn.
Ook al ben ik,
Aardig van stem en
loop ik verend
en ben ook niet
de lelijkste dichter.
In haar licht
ben ik klein.

Ja
ik heb het opgegeven
in de zon
te kijken
en
reik naar schoonheid
terwijl
haar licht
in mij leeft.

Doelloos ga ik
verder
en weet waarom ik leef.

Willem van Bardewijk

18 maart 2011

Stilte

De Stilte die jij geeft

Is zo leeg, zo leeg

De weg is moeilijk

Vol hindernissen

Een snik welt op

Mijn ogen

Zijn droog, zo droog

Ik ben geslagen

Door jouw zwijgen

 Door jouw afwijzing

De stilte

Is kil, zo kil

Afwachtend op ’n teken

Een woord van jou

Blijf ik angstig

In die stilte

L. van Doorn-Feenstra

17 maart 2011

Niets te zien

Ik wilde dat ik niets wist

Niets had gezien

Soms is niets zien beter

Maar ik zie

Ik zag wat ik zag

Wel of niet weten

Beter is het om niet te weten

Want wel weten

Levert problemen op

Van het weten

Omdat ik weet wat ik zag

Wil ik vertellen

Wel of niet vertellen

Het niet vertellen

Levert spanning

Het wel vertellen ’n gevoel

Klikspaan te zijn

Had ik het niet gezien

Dan wist ik het niet

Nu ik het weet

Is het een punt

Met het onbehagen

Het te weten.

L. van Doorn-Feenstra

17 maart 2011

Een wiegje

Een wiegje in de hoek
van het kamertje
met gordijntjes, die door de wind zachtjes worden bewogen
in het wiegje de baby met een zuigend mondje
sabbelend op een speen
zijn knuistjes naast het hoofdje
de oogjes half gesloten
zo slaapt het zijn gezondheid slaapje
het mobieltje met de beestjes draait onder een vrolijk wijsje boven zijn hoofdje
slaap kindje slaap

L. van Doorn-Feenstra

17 maart 2011

Als christen leven
Als wij niet alles los zullen laten
Wat zal het dan baten
Om als christen te leven
Je zult jezelf moeten geven
Laat los zegt de Heer
Maar steeds besef je weer
Dat je niet mag leven voor jezelf
Jezus gaf voor ons zichzelf
Aan het kruis voor onze zonden
Nu zijn wij niet meer gebonden
Jezus heeft ons aangeraakt
En voor altijd vrijgemaakt
Laten wij leven tot Zijn eer
Halleluja onze zonden gedenkt Hij niet meer
Als wij bidden tot Hem, met diep berouw
Hoort Hij ook de stem van jou.
 

Elsa Sonke

14 maart 2011

Jezus zo zuiver en rein

Jezus zo zuiver en rein
U bent onze Vader
Laat ons eeuwig de uwe zijn
Trek ons tot U nader
Leer ons Heer Uw weg te bewandelen
Trouw o Heer aan U alleen
In ons werk en heilig handelen
Heer maak ons voor altijd één
Vaak doen wij niet naar Uw wil
Maar Heer wees Gij onze Herder
Vader maak ons rein en stil
Gaat Gij maar met ons verder

Elsa Sonke

14 maart 2011

De tijd

Onzichtbaar zonder doel
het is een troosteloos verdrijf
in zijn eeuwige bestaan
genadeloos en weergaloos
als telraam voor de mens gemaakt.

Het tijdsbeeld wordt bepaald
door gewetenlozen en oprechten van gemoed
zij passeren het tijdsbeeld van ons bestaan
een flits van de schaduw Gods
als reflexie voor de mens gemaakt

Anton van der Haar

13 maart 2011

Pasen

Jezus de Heer is verrezen
Wat hebben wij nog te vrezen
De weg is open naar 't hemels paradijs
En mogen wonen in Vaders paleis
Ook wij gaan met Jezus verrijzen
Wij zullen met de engelen Hem prijzen
Verdwenen zijn al onze zorgen
Op die heerlijke zalige morgen
Eens zullen wij naar boven gaan
Mogen dan aan Jezus zijde staan
O Here Jezus vol van gena
Dank voor Uw leven op golgotha
Halleluja, lof en eer voor onze Heer
Laten wij knielen voor Hem neer.

Elsa Sonke

13 maart 2011

Wees ons nabij

O eeuwig GOD U loven wij
Here wees ons steeds nabij
Wanneer wij zwak zijn met de jaren
Wilt GIJ ons dan steeds bewaren
Wij vragen steeds"kom spoedig
Heer"
Verlangen naar U steeds meer en meer
U bent onze liefde en leven
Wil ons steeds de overwinning geven
Als wij zwak zijn wil ons sterken Om te volbrengen Uwe werken

Elsa Sonke

13 maart 2011

Voorlopig slot

(Openbaring 2 : 17)

Dit is nog niet de laatste steen,
mijn weg is niet ten einde.
God voert mij door het lijden heen,
naar 't doel van al het zijnde.

Mijn vragen waren vele, HEER,
mijn wegen dor en duister.
Mijn zwijgen vaak niet tot Uw eer,
mijn spreken zonder luister.

Toch hebt U, HEER, aan mij bekend:
"Je bent in Mij geborgen."
Ja, U hebt mij altijd gekend,
en U blijft voor mij zorgen.

Straks aan het einde van de poort,
zult U mij komen wekken.
Een nieuwe naam in steen geboord,
zal al mijn schaamte dekken.

Jan Hendrik Bosman

12 maart 2011

Mijmering

In mijmerende rust
Heb ik je zacht gekust
De haren van je hoofd gestreken
Je lachend in de ogen gekeken
'n Zwijgend veel zeggende taal
Ging met ons hart aan de haal
Liefde zal er altijd wezen
Zolang ik in je ogen kan lezen
Ik hou van jou.

L. van Doorn-Feenstra

11 maart 2011

Kind

Een eenzaamheid van ongelijke strekking
geeft na verloop van jaren matte glans
het verderf van deze wereld geeft
een hartstochtelijk verlangen naar vroeger
van zorgeloosheid die eigenlijk nooit bestond
waarvan amper in de verte iets verborgen lag
opzij geschoven door de fragiele kinderziel

Ik zie de Herder met het lammetje op zijn schouder
om het kind te hoeden voor bange eenzaamheid
te jong nog voor deze wrede wereld doch
nooit geweten dat kinderlijk gedachtegoed
zo een een relativerend vermogen in zich heeft
het geluk dat weet te verdringen de dingen
die hun innerlijk niet mogen bederven

Anton van der Haar

4 maart 2011

Jij
Als 'n wind vlaag
zo ging de tijd
Jong als op vleugels
vloog je weg
voortgedreven
door 'n wervelwind

geroepen door het leven
voelde jij je gaan
als met vleugels
begaf jij je op de wegen
trok aan de teugels
van het leven

L. van Doorn-Feenstra

2 maart 2011

Hoog op het paard gezeten

Hoog op haar paard gezeten
het ranke lichaam zacht,
welvend gebogen
als bevond zij zich
op deinende golven

Het hemelse zonnestelsel
bespeelde haar met vreugde
kuste haar gouden haren
die haar lieve gezicht omzoomde

De paarden hoeven geluidloos
onder de vluchtende benen
raakte nauwelijks de grond
de vrijheid der natuur
leek hen beide te dragen

L. van Doorn-Feenstra

2 maart 2011

Langs stille wateren

De stilte brengt mij tot de Heer,
die zacht mijn hart bespeelt.
Die mij laat weten keer op keer,
ik heb het brood met jou gedeeld.

En zacht beroert Hij ook mijn geest,
fluistert, vertrouw op mij.
Ik ben er steeds voor jou geweest,
zet al je wanhoop eens opzij.

Terwijl de beken ruisend klateren,
breng ik jouw ziel geheel tot rust.
en ga met jou langs stille wateren,
geef jouw mijn zegen heel bewust.

Al moet je soms door diepe dalen,
ben Ik er soms heel even niet.
Roep Mij dan aan zonder te dralen,
Ik ben jouw rots van puur graniet.

Ik ken jou al voordat je was geboren,
en geef jou water uit mijn gouden bron,
Ik heb jou éénmaal uitverkoren,
en laat niet varen wat Ik ééns begon.

Anton van der Haar

28 februari 2011