|
Niet zichtbaar
Jouw
schoonheid is
niet zichtbaar,
je klasse
evenmin.
Toch weet ik
uit ervaring,
hoe het is
daar
binnenin
Jacques Kuijpers
27 februari 2010
|
|
Kaas met gaten
In de mallemolen van het leven
is het steeds een beetje geven
en ook vaak een beetje laten.
't Leven is een brokje kaas met gaten !
Deze zijn moeilijk te tellen en zitten overal:
soms diep en groot, soms klein en smal !
Zoete dromen sijpelen er doorheen.
Zorgen komen eraan knabbelen één na één.
Toch zou je het leven niet willen kwijtspelen,
de fijnste brokjes ervan graag met iemand delen !
Zelfs al moet je soms proevend je ogen dichtknijpen,
om later de bittere nasmaak ervan te begrijpen:
de tijd doet het aan alle kanten rijpen !
Maar voor wie zich af en toe kan vermaken,
met er een heerlijke schotel van te maken,
kan het heerlijk pittig smaken !
Heb je dan eenmaal de smaak te pakken,
dan laat je de moed niet meer zakken.
Als levensgenieter blijf je ervan smullen
tot alle randjes beginnen te krullen !
En weer wordt er een gaatje gevuld,
als een nieuwe droom wordt vervuld !
Demanelle
26 februari 2010
|
|
Overdag
Voel je denken
je verwacht
het herkennen
uit de nacht.
Maar overdag
is alles anders,
overdag is
vaak de pijn.
De andere zijde
van de liefde
zal jij er dan
ook nog zijn ?
Jacques Kuijpers
23 februari 2010
|
|
Bozebrozebolleke
Bozebrozebolleke is heel broos
als men zijn tenger lichaampje
schuift uit de kleine doos.
Aan ’t hoofd van zijn dunne stokje
is hij een piepklein en breekbaar brokje.
Bozebrozebolleke is heel boos !
Wie hem even aanraakt en aait,
voelt dat zijn vurige woede oplaait.
En is zijn vlammende kwaadheid ontstoken,
dan heeft een scherpe neus dat geroken !
Zijn kleurrijke vlammen dansen
wild en passioneel,
in een helder tafereel,
verwoestend elk brandbaar geheel !...
Stijgt Bozebrozebolleke’s woede ten top,
dan laaien de vlammen hoog op,
knapperend en knisperend,
aanwakkerend in galop
een warm ritueel,
een gezellig gespeel
vol romantiek en gestreel !
Maar al snel is Bozebrozebolleke dan verdwenen,
van zijn boze kop tot aan zijn broze tenen !
Demanelle
23 februari 2010
|
|
Tel de jaren
Omhuld
door het donker
van de nacht,
Het koude licht
van de maan,
een toedekkende
verzilvering.
Dit is een nacht
vol vragen,
een nacht van
bekennen ook.
Wat deed het
leven ons,
weten wat
niet is
maar had
moeten zijn.
Tel de jaren
die niet tellen,
maar wel
aan ons
voorbij gingen.
Jacques Kuijpers
21 februari 2010
|
|
Uit vrije wil
Uit vrije wil neem ik het besluit
het is afgelopen uit
ik laat mijn feestje niet bederven
ik wil rustig sterven
tenslotte is dat het streven
van het leven
want daar leef je uiteindelijk voor
waarom heeft niemand dat door?
Tine Sipsma
20 februari 2010
|
|
Mobieltje
Ik kocht een tijd geleden
een prepaid kaart dat is een product
waar 15 cijfers opstaan die toets je in
op je mobiel en dat was gelukt
Zo kon ik ten alle tijde bellen bij nood
tot ik het een keer nodig had
ik schrok me dood
de mobiel deed helemaal niets
Wat blijkt zo werd me verteld
ik had er niet op tijd mee gebeld
Ik kocht iets en mocht niet zelf bepalen
wat ik ermee doe nou dat is zwaar balen
alsof je een brood koopt
en je eet het binnen een week niet op
dat ze het dan weer komen halen.
Houd de dief
ik ben bestolen
Tine Sipsma
20 februari 2010
|
|
Het is waar
Gesticht,
gestempeld.
Lang zal
je leven
in de gloria.
Maar nooit
is er een
Amen.
En toch
is het waar
van dat
stempel,
een leven
lang.
Jacques Kuijpers
19 februari 2010
|
|
Zon
Zoals de zon de bloemen kleurt.
Zo kleurt muziek het leven.
Geert de Heij
19 februari 2010
|
|
Zomaar op en dag
Dag meisje,
als jij ook eens
voelt de kriebels
waaraan jij je
bestaan te
danken hebt
praat dan
met je moeder.
Zij zal zeggen,
mannen deugen niet
maar je komt er
niet langs,
ze gaan dwars
door je heen.
Zomaar op een dag,
of in de nacht.
Je vader weet dan
dat jij niet meer bent
zijn kleine meisje,
dan moet je vader
je delen met een
andere man.
Zomaar op een dag,
vader wordt dan
te oud.
Straks zegt hij
niet meer dag meisje,
dan noemt hij jou
alleen nog
bij je naam.
Dag meisje,
je vader.
Jacques Kuijpers
18 februari 2010
|
|
Geld
Ik heb wel wat geld
maar tot mijn spijt
kan ik het niet kwijt
zodra ik een bank heb gevonden
worden de kantoren weer ontbonden
Wil ik mij hierover beklagen
dan moet ik eerst internet aanvragen
want daar kan je je klachten en centjes kwijt
maar ik heb geen computer tot mijn spijt
Oh die kan ik in de winkel halen
en daarna even internet betalen
en nog een monteur om het aan te sluiten
nee daar kan je als leek echt niet buiten
en wat beveiliging en een cursus internet
zo er is niets meer wat me belet
ik ben nu helemaal klaar
en centjes overmaken maar
oh verhip .....
leeg is de knip
Tine Sipsma
18 februari 2010
|
|
Alles zeggend
Jaren al ik zoek
de woorden,
woorden vol
genegenheid,
eerlijk warm
alles zeggend,
zo omvattend
barstend van
bezetenheid.
Maar.....
ik pluk slechts
schrale teksten,
leeg en al te
vaak gebruikt.
Zo versleten
onwaarachtig
geen betere
ik ken.
Vraag je liefste,
laat mij liefste,
even in
jouw ogen zien.
kan ik lezen
daar de woorden
vol van liefde
heel misschien ?
Nee ook nu weer
leeg en
onbeholpen,
nog sprakelozer
nu ik ben.
Jacques Kuijpers
17 februari 2010
|
|
Dochter
Hallo lieve dochter
laat even wat van je weten
of ben je me helemaal vergeten
Ja mijn telefoon doet het nog
en je weet mijn nummer toch
nee ik zit niet in een bejaardenhuis
ik woon nog steeds lekker thuis
in datzelfde huis op dezelfde plek
hoezo vind je dat gek
Oh, er zou mij iets kunnen overkomen
en daar ga ja dan van dromen
daar word jij zo onrustig van ?
Ja. dat begrijp ik wel hoor
het komt mij bekend voor
als ik denk aan de vele lange nachten
die ik op je thuiskomst heb liggen wachten
en nu veroorzaak ik wat onrust in jouw leven ?
Nou, misschien duurt het nog maar even.
Tine Sipsma
16 februari 2010
|
|
Kortom
Twijfel is het
zaad van de
angst.
Jaloersheid
een dodelijk
gif.
Huichel het
invretend
zuur.
Egoïsme
een woekerend
gezwel.
Hoogmoed
bevuilen van
eigen nest.
Kortom,
wij zijn aan
bederf
onderhevig.
Jacques Kuijpers
15 februari 2010
|
|
Gezondheid
Ja met mij gaat het goed
in ieder geval alweer beter
dat geeft weer moed
ondanks de katheter
Gelukkig mag ik alles weer eten
behalve suiker en zout
dat kan ik wel vergeten
anders word ik niet oud
En wie wil dat nou niet ?
Ja misschien een of andere zeurpiet
Nu als ik niks meer kan verteren
laat mij dan maar lekker vegeteren
Niets meer doen
geen groente meer of fruit
en het licht gaat vanzelf eens uit.
Tine Sipsma
15 februari 2010
|
|
Alles in een
Mijn zonnestraal
en donderstraal,
mijn licht
en duisternis,
mijn engel
of duivelin.
Verwarmend
soms verkillend.
mijn stoeipoes
en wildebeest,
lief schuchter
vogeltje
maar ook het
verslindend
monster.
Mijn medicijn
of dodelijke gif.
Mijn geliefde
en rivale,
mijn alles
en niets,
mijn zijn
ik ben
geweest.
Jacques Kuijpers
13 februari 2010
|
|
Oud
Ik ben oud
en het is guur en koud
ook is er niemand meer
die van mij houdt
Geen armen
meer om mij te verwarmen
en dat werkt op mijn darmen
oké hierdoor kan ik dan wel goed poepen
en daarna kan ik dan gerust weer snoepen
Ja dat maakt me nog een beetje tevree
daar kan ik verder mee.
Tine Sipsma
13 februari 2010
|
|
Onecht kind
Hij mag geen
naam hebben,
buitenechtelijk,
ontkracht zijn.
De ontkenning
van een leven.
Onecht kind,
onwettig ook.
Niets zijn of
worden ooit.
Wie was zij?
En wie was hij?
Wie ben ik?
Jacques Kuijpers
11 februari 2010
|
|
Opa
Of ik op kan passen?
Ja dat gaat wel lukken.
Gewoon even mijn biljartje verzetten
is niet de eerste keer
ze zijn er al aan gewend
van daar heb je hem weer
Maar daar moet ik niet op letten
want een beetje vent
weet zich aan te passen
en let niet op de nukken
van zijn beste maten
ook al zouden ze hem proberen om te praten
Tine Sipsma
10 februari 2010
|
|
Vier maal
Luiers,
kleine kreetjes,
lief kopje
aan de borst.
Boertjes laten,
een ontluikend
lachen,
getuite lipjes,
geheven knuistjes,
keuvelen.
Eerste woordjes,
mamma pappa,
oogjes toch zo
verwachtingsvol.
Handje op
mijn wangen,
armpjes om
mijn hals,
kusjes, knuffels.
Vlugge voetjes,
baby's hollen
ons voorbij,
ongemerkt
en onwetend
naar de
volwassenheid.
Jacques Kuijpers
9 februari 2010
|
|
Televisie
Televisie kijken kan mij zeker vermaken
Alles wat ik niet meer mee kan maken
trekt zomaar aan mij voorbij
het maakt me vrolijk en blij
Dat ik dit allemaal nog mag beleven
ook al duurt het meestal maar even
En dit maakt me dan weer triest
want als de knop uitgaat ...
is er niets
Tine Sipsma
8 februari 2010
|
|
Bij nacht en ontij
Het was vannacht
weer worstelen
was mijn ziel
aan 't borstelen,
vloekte mezelf
de hel weer in
geloofde niet
iets had nog zin.
Maar nu de nacht
weer wat
gaat wijken,
begint het
er op te lijken
dat ik zo slecht
nog niet ben.
Wel nee,
het ligt allemaal
gewoon aan hen.
Jacques Kuijpers
5 februari 2010
|
|
Druk
Wat zeg je,
heb je het druk ?
Wat een geluk.
Nee, natuurlijk wil ik je niets vragen
Nee, ik heb geen klagen.
Met zo'n druk bestaan
en dan komt moeders er ook nog eens aan.
Waarom ik dan bel ?
Ja, dat is een goeie vraag
Nu, een goede dag gewenst vandaag.
Tine Sipsma
5 februari 2010
|
|
Impulsen
Bedacht zo even
onverwacht
dat in mijn leven
dag en nacht
het bloed stroomt
door mijn lijf
en duizenden
impulsen zorgen
dat ik leven blijf.
Dat ik kan
functioneren,
genieten
en ook leren.
Mijn hart en
hersens werken
waardoor ik
op kan merken,
dat ik nog altijd
voor je voel,
mijn lief dat is
wat ik bedoel.
Jacques Kuijpers
3 februari 2010
|
|
Computer
U komt niet meer buiten ?
Nu, dan kunt u toch gaan mailen
De computer doet dan als het ware
het loopwerk voor u, is dat klare?
Wat?
Moet ik dan een computer kopen
en hoe laat ik die dan lopen ?
Ik ben tachtig en heb reuma in
mijn handen
hoe kan ik daarmee op de toetsen belanden ?
En waar kan ik dan zo'n computer halen ?
Wat ? Moet ik die betalen ?
Oh, ik dacht daarnet
het zit zeker in het ziekenfondspakket.
Nee helaas ... dat duurt nog even
ben bang, dat U dat niet meer gaat beleven.
Tine Sipsma
2 februari 2010
|
|
Tellen
Heel mijn leven
telde ik
de jaren mij
gegeven
ben nu langzaam
uitgeteld
ik weet het duurt
nog even.
Heel mijn leven
telde ik
mijn vele
slechte daden
ben bij lange na
niet uitgeteld
naar de goede
moet ik raden.
Heel mijn leven
telde ik
al mijn beste
vrinden
ben lang geleden
uitgeteld
zij zijn niet meer
te vinden.
Heel mijn leven
telde ik
mijn zuur
verdiende centen
ik kwam niet eens
aan tellen toe
had brood met
weinig krenten.
Heel mijn leven
telde ik
mijn dagen
van plezier
bedacht me steeds
als ik dat deed
wat doe je nu
nog hier.
Heel ons leven
tellen wij
de daden van
de buren
maar ik zeg u
allen die dit leest
dat zal wel altijd
duren.
Jacques Kuijpers
1 februari 2010
|
|
Weggegaan voorgoed
Toen jij vertrok
bleven de gewoontes,
op vaste tijden
doe ik dit of dat,
of juist niet.
Waarom liet je mij
jouw hebbelijkheden?
Wil nog steeds
de asbak legen,
nog steeds leg ik
twee washandjes klaar,
schil nog altijd
teveel aardappels.
Het zal wel eens
overgaan,
zoals de geur van je
after shave
is vervlogen,
de geur van jouw
tabak is gegaan,
zoals jij bent
weggegaan.
Ja, het zal wel eens
overgaan.
Jacques Kuijpers
28 januari 2010
|
