Gedichtendag

Ik droomde

van gedichten

en vrouwen,

lang

en zwart gekleed,

met lijven

als van poëzie.

Zij dronken

zoete wijn en

lachten fonkelende sterren,

hadden

maanogen

vol tedere beloften.

Ik droomde

en haalde

verloren heimwee in.

Dansend

op de golven

van 

een blije zee,

ging er ditmaal

niets verkeerd,

zoals dat bij dromen voor

kan komen.

Ik droomde van

een zoete dood

die

geurde al jasmijn.

Had zij niet

de liefde uitgevonden

van niet ergens zijn.

Ik zag

de stad,

de aarde

die stenen en

voeten droeg.

De bruine zandaarde

vol verhalen

over

kwijnend geluk

en hartstochten

vol tranen.

Ik zag

de profeet

met zen en zee

in zijn ogen

Wij spraken niet

Wat valt er nog

te spreken

als

stilte een reis is.

Ik zag

de pijn

de helse pijn,

vol gewond bloed.

Ik zag

mijn kinderen.

mijn vader,

mijn moeder

en geliefden

sterven.

En toch

is het zo mooi

hier te zijn.

Ik droomde

niet meer

en

sluimer

in het

vroege licht.

Languit liggend,

denk ik

dat ik

een ster

geworden ben.

Willem van Baardewijk

28 januari 2010

Gedichtendag. Een verhaalgedicht

Vol van gedichten

is mijn huis

Ze spraken af

dat ze

vandaag stil zouden zijn.

Onberoerd

in hun

jas van woorden.

Wie zou spreken

viel af

en zou

eeuwig

ongebundeld blijven.

Een klein gedicht

kon het niet laten,

dat heb je vaak

me kleine gedichten.

Die ettertjes

willen

groter worden.

"Dan maar niet"

blerde het ding,

" 'k maak mun eige kaffie wel"

Alles zweeg,

alleen een Haiku sprak:

Klein gedicht

als ansjovis

vaak te zout.

Vol van gedichten

is mijn huis.

Een droomgedicht

trok zijn nachtmerrie aan.

Een liefdesgedicht

wilde alleen

nog maar trouwen.

Een rouwgedicht bromde

"laat mij sterven".

Vandaag

ben ik verhuisd.

In mijn

witte mantel

ga ik

in de sneeuw liggen,

en verdwijn

in de

stilte

van een vers,

daar waar

geen woord

woont.

De eerste prijs werd gewonnen door een klein gedicht, vanwege, veel belovende eigenzinnigheid en werd verspreid in een oplage  van 1.500.000 op het duurst geschepte lompenpapier.

Willem van Baardewijk

28 januari 2010

Een plaatje

Wist niet
wat het
betekende
toen ik jou
tekende,
ik tekende je
helemaal uit.
Jij bent een
plaatje,
een geweldig
mooi plaatje,
maar wel een
plaatje zonder
geluid.
Want gisteren
mijn lief,
maakte jij
het uit.

Jacques Kuijpers

26 januari 2010

Het eerste lied

Hij was

van de maan

gevallen

op een vriesheldere

Zondagochtend.

De maan was laat

die dag

daar

zij nog even,

haar grote liefde,

de zon

wilde zien.

Het was een dag

voor laat licht.

Zilveren vissen

sprongen

het water uit

en

zagen hem vallen

totdat

de zon,

de maan wegstuurde.

Wilde meisjes dansten

de vroege dauw

en zongen

over

blauwe kikkers

en

prinsen die hen

zouden ontvoeren

op snelle jakkerende paarden..

Een bronzen klok

sloeg te vroeg

en

maakte de dag langer.

En opeens

was het Lente.

Het was Lente

zoals

het nog nooit

Lente was geweest.

Zelfs de oude

sjachrijnige koning

blaatte als

een vrolijk schaap

en trok

na jaren zijn

bruinvervuilde pyjama uit

om

met het eerste lied

mee te zingen.

Hij was van

de maan

gevallen

om

het eerste lied

te zijn.

En later

veel later,

nadat

gruwelijke oorlogen

en pijn

de mens geschonden had,

werd met

bloeddoorlopen ogen

en verstomde mond

onder

het schrale licht van

een hopeloze maan,

het eerste lied

gezocht,

door

ontstemde zangers,

jong vroeg overleden componisten,

woordloze dichters en

vele andere goudzoekers.

En soms

heel soms

voel ik

een minieme flard

van

het eerste lied.

Dan huilen mijn oren

en weet ik,

door

een knipoog

van de maan

dat

ik gezegend ben.

Willem van Baardewijk

25 januari 2010

Jij

Jij nog zo
ongeslepen,
nog nooit
echt gevat,
niemand
heeft ooit
jou kunnen
polijsten,
of ook maar
flonkerend gehad.
Maar ik heb
lang gekeken
in jouw ogen,
ook diep
in jouw ziel
en ik weet
mijn lieve lief
ik weet,
waarachtig wel
voor wie ik viel.

Jacques Kuijpers

25 januari 2010

Kinderliefde

 (Uit: Geschreven Gedachten, Deel 1) 
Ik ben niet duur maar eenzaam sta ik op een ereplaats.
Mijn huid is zacht, toch kan ik tegen een stootje.

Ik hoor vele verhalen aan en wordt niet moe.
Rust straalt van mij af.
De oogjes vallen toe.
Hij wenst mij "goede nacht".

 Maar o wee, als de boosheid nadert, dan ben ik de kwaaie Piet en wordt dan in een hoek gesmeten, maar huilen doe ik niet.

Ik voel geen boosheid of verdriet.
Pijn en tranen ken ik niet. 
Zelfs word ik even later weer bemind, omdat ik ben het knuffelbeestje van het kind.

Tammo Bakker

24 januari 2010

Voor Zwanet

Een geur van liefde,
Zover weg.
Nog nooit gezien,
Maar ze is voorzien.
Geen illusie,
Dromen is immers vrij.
Gezonde liefde
Tussen jou en mij.

Tammo Bakker

24 januari 2010

Geloof hoop en liefde

Wie zijt Gij Heer met zoveel macht,
Met zoveel eigenschappen U toebedacht.
Onsterfelijkheid en nog veel meer.
Genadig God, U als Opperheer.

Als kind kon ik zingen en in U geloven,
U ter eer, maar opeens ging dat niet meer.
Na Auschwitz kwam de twijfel in mij boven.
Hoe kon ik nog in Uw bestaan geloven?

Hebt U ze gehoord de vele, vele gebeden,
Die toen naar Uw hemel zijn gestegen?
Hoeveel heeft Uw volk moeten lijden
En voor hun leven moeten strijden?

De miljoenen doden in de vele kampen.
Misleidingen en de angsten waren rampen.
Pijnlijke experimenten met levende mensen.
Vernederingen die wij niemand wensen.

Ik kon het bijna niet meer verdragen,
Om U ook nog maar iets te vragen.
Toch bleef ik getuigen in woord en daad,
Omdat gewerkt werd aan een eigen staat.

Het Volk terug in zijn eigen historisch land.
Oorlogen waren nog niet eens aan de kant.
Blijf vechten, houd moed, bedenk het wel,
Steun daarom terecht, een Herboren Israël.

Tammo Bakker

24 januari 2010

Schipluiden Cult-Royale 2010
Het was een dag
vol poëzie in Schipluiden.
Kinderen verdwenen in sprookjes
over
zielige prinsesjes en
griezelig boze stiefmoeders.
Dichters lazen
over
de sterren en de maan.

De avond droeg
een gele hoed.
Een broer en zus zongen
de sterren,
van de dichters
uit de hemel.
De meneer van de antiekzaak
had een goede dag
en alles was
Pais en Vree
in Schipluiden.

Tot overmaat van geluk
smaakte de pindasaus bij Indogo,
zoet als
het mooiste liefdesgedicht.
Die nacht droomde ik
dat ik
de president van de
Verenigde Staten was
en
dat Marilyn Monroe
voor me zong
en dat terwijl
het niet eens
mijn verjaardag was.

Nee,
mooier kon het niet
meer worden

Willem van Baardewijk

24 januari 2010

Oude klok

Liefde is als
een oude klok,
je moet haar
bij tijd en wijle
opwinden,
anders raak je
nooit meer
opgewonden.
Loop je nooit
meer af,
sta je
zo maar stil,
tik je niet meer,
jammer toch.

Jacques Kuijpers

23 januari 2010

Oude stad

Mijn mooie
oude stad
aan Amstel
en het IJ.
Jouw pracht,
jouw kracht,
ook zo vitaal
mijn mooie
Amstelstad.
Jij lijkt gestrooid
uit losse hand,
jij bent een
wereldstad.
Maar nu
ik aarzel
weet je, want
mijn stad
is niet meer zo
de oude,
al heeft zij
de allures
eens toch wel
gehad.

Jacques Kuijpers

21 januari 2010

Ouder worden

Was ondersteboven,
binnenstebuiten,
achterstevoren
en zong
voor wie
het maar
wilde horen.
Ging
paardje rijden,
bokje springen,
ook
ezeltje prik doen.
Tikkertje en
verstoppertje.
Ouder worden,
werd
verliefd toen.

Jacques Kuijpers

19 januari 2010

Egocentries

Mijn centrifugaaltje
waar alles om draait,
mijn centrifugaaltje
dat slingert en kraait.
Ervaar dag en nacht
jouw centrifugale
kracht.
Zoals de was komt
uit de centrifu
mijn lief
zo voel ik me nu.
Verkreukeld,
leeg gezogen,
wankel en verbogen.
Mijn centrifugaaltje
verdraaid wie haalt je
stekker uit het
stopcontact,
wie is het die
jouw ego knakt.

Jacques Kuijpers

17 januari 2010

Ode aan de Walchenaar

Vliegtuigreizen naar vreemde oorden
kunnen hem niet bekoren
voor de aanzichtkaarten die hij elk seizoen
ontvangt loopt hij niet warm
zelfs de toeristenstroom van vrouwelijk schoon
in de zomerzon houdt hem in toom
maar het wekelijkse samenzijn bij zijn voetbalploeg
in de kroeg met zijn dorpsgenoten en wat biertjes
het dagelijkse uitwaaien op de dijk van zijn
geboortegrond (waarop voor- en nageslacht
hebben geleefd en zijn begraven) én
het éénzijn met de geliefde duinen en de zee
wekken bij de Zeeuw al zijn cellen tot leven en
hebben zijn hart verpand aan zijn
heerlijke Zoute land.

Lutgarde Lievense-Nauts

17 januari 2010

Na zijn dood

Ze zeiden,
na zijn
begrafenis,
hij was
een dichter
nu ligt er
plat op
zijn rug,
hij komt
nooit
meer terug.
Maar zijn
gedichten zijn
gebleven,
zo zal hij
toch nog leven.
Hij droomde
en dichtte
bekeek de
mens
en belichtte
de liefde en
het leven
het was hem
om het even.
Het was een
goede man
maar waar
leefde hij
eigenlijk van ?
Maar nu ligt ie
achterover,
zeg waar
hadden wij het
ook al weer
over.

Jacques Kuijpers

15 januari 2010

Zomaar een liedje

Wist ik veel

wat liefde was.

Tot ik

in je ogen zag,

bergen

meren

oceanen

komen dahaar bij elkaar.

Wist ik veel

wat liefde was

bergen

meren

oceanen

dalen

hemel

en de zeeën,

vissen diep

en vogels vrij

Ik zag alles

dat ben jij.

Wist ik veel

wat liefde was.

Ik voelde mij

toen opgegaan

in

bergen

meren

oceanen

dalen

hemel

en de zee

vissen diep

en vogels vrij

Ik zag alles

en dat

ben jij.

Willem van Baardewijk

14 januari 2010

Zonder melodie

Zonder melodie,

blijven nog

altijd

de woorden over.

Veel zingt

er in mijn hoofd.

zonder

getroost te worden.

Er is

geen pijn

waar liederen zijn.

Zo zal ik

zingen

voor jou,

Onder je vel

zal ik zingen,

met mijn lied

je huid

beroeren.

Je bedwelmen.

Je zo

bedwelmen

dat je siddert,

dat je huilt

zodat

je verstilt

zodat je

wegebt

en in

mijn lied

verdwijnt.

Willem van Baardewijk

14 januari 2010

De illusie voorbij. Dat de woorden ...

Dat de woorden

er

niet zomaar zijn.

De stilte

niet

voor niets is,

hoor je

aan

het fluisteren

van de wind

die

de leegte

in een

ijl geluid meeneemt

en alles

waar 

laat zijn.

En dan

dan

zijn er nog

mensen

die zeggen

dat

"het leven

een illusie is"

een droom

waar we wel

pap van lusten.

En dat alles

om

de pijn,

de schoonheid ,

de ontroering

te niet

te doen

om

werkelijk

hier

te zijn.

Willem van Baardewijk

14 januari 2010

Een niet sprookje

Willem van Baardewijk

14 januari 2010

Voorbij

Ochtend vreugde
lang voorbij,
de middag was
opwindend.
De avond kalm
soms verdrietig,
het nachtelijk
duister zal ons
omsluiten,
o mens,
wat ben je nietig.

Jacques Kuijpers

14 januari 2010

Hoera het is feest

Door de aanschaf

van

een peperdure

pedometer,

ben ik nu

in staat

mijn

collaterale bloedvaten

zodanig te

stimuleren

dat ik straks

wederom

als een

hinde

onze

geliefde aardbodem

kan behuppelen.

Hoera het is feest.

Willem van Baardewijk

13 januari 2010

Uitdrukkingen

Het is altijd
hem of haar,
nu of nooit,
hier of daar,
ergens of
nergens.
Wij zijn buiten
onzelf
van vreugde
of verdriet,
het kan vriezen
of dooien,
wij zijn goed
of gek,
uitgeblust of
opgewonden.
Er is niets
of altijd wat,
we hebben geld
of we hadden,
het is alles
of niets,
ik ga...en pak
de fiets.

Jacques Kuijpers

12 januari 2010

Vervagen

Herinneringen
vergelen,
illusies
verwaaien,
verlangens
vervagen.
Alleen onze
fantasie,
die blijft
en teistert
ons lijf.

Jacques Kuijpers

11 januari 2010