       |
|
|
|
(klik op de afbeeldingen om ze te vergroten)
Hun vader Ike Everly en in mindere mate hun moeder Margaret Embry waren bekende folk- en countrymuziek artiesten in het zuiden en middenwesten van Amerika. Al vroeg in zijn leven besloot Ike te stoppen met zijn werk in een kolenmijn in Muhlenberg County (Kentucky) en besloot hij om muzikant te worden. De eerste zoon van Ike en Margaret, Isaac Donald, werd op 1 februari 1937 in Brownie (Kentucky) geboren. Met zijn broers Charlie en Leonard, die ook in de kolenmijn gewerkt hadden, vormde Ike een groep die in de omgeving behoorlijk populair was. Niet lang na de geboorte van de tweede zoon van Ike en Margaret, Philip, die op 19 januari 1939 geboren was, verhuisde het gezin naar Chicago. En ook Ike's broers verhuisden mee. Het schijnt dat Ike en zijn broers een instrumentaal nummer hadden " That's The Mood I'm In". Maar omdat ze geen verstand van de zakenkant van de muziekindustrie hadden, lieten ze het nummer nooit registreren, zodat ze geen copyright op het nummer hadden. Later werd het nummer wat gewijzigd en werd het een grote hit voor Glen Miller onder de titel "In The Mood". Op het label stond een andere auteur en Ike en zijn broers hebben er nooit een cent voor gekregen. Nadat ze vier jaar in Chicago opgetreden hadden gingen Ike en zijn broers uit elkaar, omdat Ike dacht dat er een betere toekomst voor zijn gezin was weggelegd bij de radio. De twee overgebleven broers bleven in Chicago samenwerken. In 1944 verhuisde Ike en zijn gezin omdat Ike een baan had gekregen bij een radiostation in Waterloo (Iowa).
Vervolgens verhuisden ze naar Evansville (Indiana). Omdat de vraag naar live optredens voor de radio wat afnam gingen ze weer de weg op en reisden ze van stad naar stad. Uiteindelijk settelden ze zich in Knoxville (Tennessee ) waar ze van 1953 tot 1955 voor de radio optraden. Ike kende Chet Atkins, een gitarist die ook sessie muzikant was voor RCA Victor in Nashville (Tennessee). Toen hij Phil en Don aan hem voorstelde was Chet onder de indruk. Door zijn bemiddeling kregen de broers een zes maanden durend contract bij het label Columbia Records.
Geen succes hebben was niets bijzonders voor Everly's. Aan Don werd gevraagd om liedjesschrijver te worden bij Hill and Range, een grote muziekuitgeverij in Nashville. De broers gingen gewoon door met zingen. Don stapte vervolgens over naar de muziekuitgeverij Acuff-Rose, waar hij het nummer "Thou Shalt Not Steal" schreef voor Kitty Wells. De eerste check die hij aan royalty's voor dit nummer ontving bedroeg $ 600. Wesley Rose wist dat Archie Bleyer op zoek was naar country talent en hij zorgde ervoor dat Phil en Don in 1957 konden tekenen bij Bleyer's platenlabel Cadence. De eerste opnamesessie voor Cadence was in maart 1957 en bij de opnames hield een oude vriend van de familie, Chet Atkins, een oogje in het zeil.
Het muzieklabel Cadence had haar eerste grote hit met "Bye Bye Love", dat in Amerika de nummer één plaats behaalde in de country hitlijst en de nummer twee plaats in de pop hitlijst. Voor veel artiesten is het maken van een tweede plaat, nadat er van de eerste miljoenen verkocht zijn, eigenlijk nog belangrijker. Bij de eerste hebben ze het voordeel dat ze fris en anders zijn. De tweede plaat kan de luisteraar niet bevallen omdat het te veel op de eerste plaat lijkt of juist te veel daarvan verschilt. Hun volgende
nummer "Wake Up Little Susie" zit daar zo'n beetje tussenin. De gitaaropening
was wat opwindender en de zang wat sneller. Het lied van de Bryants ging over
een tienerkoppeltje dat in slaap gevallen was in de drive-in bioscoop en dat
betrapt werd toen Van 1957 tot 1959 hadden The Everly Brothersin Amerika zes top tien liedjes in de country hitlijst en zeven in de top tien van de pop hitlijst. Veel van deze nummers werden geschreven door Felice en Boudleaux Briant, wier met country overgoten composities een nieuwe dimensie aan rock and roll toevoegden. Drie van de nummers die door de Briants geschreven waren haalden de nummer één plaats in de pop hitlijst: "Wake Up Little Susie", "All I Have To Do Is Dream" en "Bird Dog". "Cathy's Clown" was hun vierde nummer één in de pop hitlijst in 1960.
In 1961 was Don verslaafd aan Ritalin een met vitamine verrijkte amfetamine. Zijn gedrag werd meer en meer verward en hij deed een poging tot zelfmoord. Om van zijn verslaving af te komen onderging hij zelfs een therapie met elektroshocks.
Vijf dagen na zijn huwelijk met Venetia, terwijl Don nog steeds op huwelijksreis was, verschenen de broers gekleed in uniform op de televisie in The Ed Sullivan Show. Op 24 mei 1962 werden ze uit het leger ontslagen. Drie weken daarvoor had hun platenmaatschappij Warner Brothers het nummer "That's Old Fashioned (That's The Way Love Should Be)" uitgebracht. Het werd hun tweede top tien hit op rij. Het was tevens hun laatste. Na hun half jaar verblijf bij de marine begon hun carrière te haperen. In november van dat jaar toen ze in Engeland aan het oefenen waren voor een tournee zakte Don op het podium in elkaar. Phill moest de tournee in zijn eentje afmaken.
Verschillen van
mening eind zestiger en begin zeventiger jaren kwamen op 14 juli 1973 tot een
climax tijdens een concert in Knots Berry Farms in Los Angeles. Midden in de
tweede van de drie shows die gepland waren kwam de manager op het toneel en
maakte een einde aan hun optreden. Hij zei tegen het publiek dat hij ontzet was
over Don's ongeïnspireerde optreden. Phil smeet zijn gitaar op de grond en rende
van het toneel. Don zei tegen het publiek dat The Everly Brothers uit elkaar
waren. Volgens Don waren The Everly
Op 23 september 1983 hadden de broers weer vrede gesloten en traden ze weer als duo op in de Royal Albert Hall in Engeland. In de jaren tachtig namen ze nog wat albums op, waarvan er een aantal de hitlijsten haalden. In Engeland bleven ze populair. Tegenwoordig treden de broers nog steeds met veel succes op. The Everly Brothers werden in 1986 opgenomen in The Rock and Roll Hall of Fame. Een aantal van hun Hit Singles:
1957 - Bye bye love 1957 - Wake up little Susie 1958 - All I have to to is dream 1958 - Problems 1959 - Till I kissed you 1959 - Let it be me 1960 - When will I be loved 1960 - Cathy's clown 1960 - So sad / Lucille 1961 - Walk right back / Ebony eyes 1962 - Temptation 1963 - Crying in the rain 1964 - Gone, gone, gone 1965 - That'll be the day 1965 - The Price of love 1965 - I'll never get over you 1984 - On the wings of a nightingale, speciaal voor hen geschreven door Paul McCartney
Kijk en luister naar The Everly Brothers
Geraadpleegde bronnen o.a.: All Music Guide Country Music Hall of Fame Everlybrothers.com Fortune City History of Rock IMDb Personen Encyclopedie Rockhall Rolling Stone Wikipedia |
|
