Johnny Hallyday
werd als Jean-Philippe Smet op 15 juni 1943 geboren in Parijs als zoon van een
Belgische vader Léon Smet en een Franse moeder Huguette Clerc. Al een paar
maanden na zijn geboorte scheidden zijn ouders en werd hij ondergebracht bij
zijn tante Hélène Mar, de zuster van zijn vader. In 1944 nam ze hem mee op
tournee met haar twee dochters, Desta en Menen, twee danseressen. Doordat ze
steeds rondtrokken van theater naar theater en van het ene goedkope hotel naar
het andere was zijn leven eenzaam en had hij geen vrienden. Begin vijftiger
jaren nam hij danslessen en leerde hij gitaarspelen.
Vrienden zorgden
ervoor dat hij rolletjes kreeg in advertentiefilms voor de bioscoop. Toen hij
nog maar negen jaar was trad hij al op met liedjes als "La Ballade de Davy
Crocket". Zij nicht Desta en haar vriend Lee Halliday zorgden voor de wisseling
van kostuums. Hij was gefascineerd door Amerikaanse films en hij droomde ervan
om acteur te worden. Zijn familie moedigde hem aan om toneel- en zanglessen te
nemen. Maar in 1957 veranderde alles nadat hij de film "Lovin' You" met Elvis
Presley in de hoofdrol gezien had. Hij wilde toen nog maar één ding, Rock And
Roll zanger worden.
Eind vijftiger
jaren zong hij liedjes van Elvis Presley voor zijn vrienden en begon hij deel te
nemen aan talentenjachten en had hij zijn eerste professionele optredens als
zanger.
Op
30 december 1959 verscheen hij in een televisieprogramma "Paris Cocktail".
Artistiek Directeur van Vogue Records, Jaques Wolfsonn, bood hem direct een
contract aan. In maart 1960 kwam zijn eerste plaat uit. Hij wilde zich Johnny
Halliday noemen (de achternaam had hij van de vriend van zijn nicht), maar op
het label stond per ongeluk Hallyday, dus vanaf die tijd was hij Johnny
Hallyday. De plaat was "T'Aimer Follement". In september had hij zijn eerste
grote live optreden in het Alambra theater in Parijs. Bij dat optreden rolde hij
over het toneel, iets wat in Frankrijk nog nooit gedaan was.
Begin 1960 kwam
zijn eerste album uit "Hello! Johnny" en werd Johnny Stark zijn manager. Hij
begon in Frankrijk al een grote ster te worden en ging over van Vogue Reacords
naar het platenlabel Philips. Hij was net achttien en hij deed afstand van de
Belgische nationaliteit die hij via zijn vader had en nam de Franse
nationaliteit aan.
In september van
1960 lanceerde hij in Frankrijk de nieuwste rage uit die tijd, de twist en kort
daarna bracht hij in het Frans en in het Engels de single "Viens Dancer le
Twist" uit.
In juli en
augustus 1961 maakte hij een tournee door Frankrijk en zijn optredens gingen
gepaard met relletjes en schade die zijn fans veroorzaakten. Men zou kunnen
zeggen dat er steeds een collectieve hysterie uitbrak bij zijn optredens. Dat
jaar had hij ook een hit met "Idole Des Jeune".
In
1963 bracht hij zijn hit "Tes Tendres Années" uit. Het nummer werd succesvol
gecoverd door Willeke Alberti met als titel "Spiegelbeeld".
In 1963 speelde
hij in de film "D'où viens-tu Johnny?", geregisseerd door Noel Coward, met als
tegenspeelster Sylvie Vartan, een zangeresje dat hij al eerder ontmoet had en
zij werd zijn vriendinnetje.
In september
1963 ging hij met Sylvie Vartan naar de Verenigde Staten, waar hij in Nashville,
de hoofdstad van de Country muziek, het nummer "Pour Moi La Vie Va Commencer"
opnam.
Op 8 mei
1964 werd Johnny gelegerd bij het Drieënveertigste Infanterie Regiment in
Offenburg in Duitsland. Door zijn militaire diensttijd veranderde zijn
imago. Hij werd in de ogen van het grote publiek bijna een respectabele
jongeman. En door zijn huwelijk op 12 april 1965 met Sylvie Vartan werd dit
imago nog meer versterkt. Toen hij weer gewone burger was gaf hij in
november van dat jaar zijn eerste concert in het Olympia theater. Dat werd
echter niet zo'n groot succes als men verwachtte.
Hij was als een
komeet naar roem geschoten en nu liet de jonge generatie hem ineens in de steek.
Hij voelde zich verlaten. Veel van het jonge publiek waardeerde meer de andere
muziekstijlen en artiesten als Bob Dylan en The Beatles. Johnny raakte er
depressief van en op 10 september 1965 deed hij een zelfmoordpoging. Maar er was
wel iets dat hem troost kon bieden want op 14 augustus 1966 werd zijn zoon David
geboren.
Begin 1967 nam
hij deel aan de Rally van Monte Carlo. Na een optreden van Sylvie en Johnny in
april ging het paar op tournee door Zuid Amerika. In oktober van dat jaar
speelde hij, naast Eddie Constantine, in de film "A Tout Casser", geregisseerd
door John Berry en voor deze film zong hij ook de titelsong.
Beging
1968 ging hij op tournee door de Verenigde Staten en aan het eind van dat jaar
ging hij op tournee door Afrika. In Johannesburg brak hij zijn been omdat hij
van het toneel in de orkestbak viel. Maar hij zette de tournee door met zijn
been in het gips.
In 1969 gaf hij
zestien succesvolle concerten in Parijs en net voor de zomer maakte hij nog een
tournee door Canada. De rest van het jaar hield hij zich bezig met filmwerk.
In februari 1970
kregen Sylvie en Johnny een auto-ongeluk en Sylvie moest een langdurige operatie
ondergaan. Johnny herstelde wel heel snel.
In 1971 speelde
hij zichzelf in de film "L'Aventure c'est l'Aventure", geregisseerd door Claude
Lelouch. Hij zong zelf de titelsong. Verder traden ook Lino Ventura en Jacques
Brel in deze film op.
In 1972 maakte
hij in de zomer een tournee door Frankrijk onder de titel "Johnny Circus". In
die tijd woonde hij in een camper en reisde hij in een witte Rolls Royce. Maar
de tournee draaide grote verliezen.
Zijn tumultueuze
levensstijl was ook van invloed op zijn huwelijk. Nadat ze een jaar apart
geleefd hadden besloten Johnny en Sylvie in 1973 toch weer bij elkaar te gaan
wonen. Ze maakten samen de single "J'ai un problème" dat in 1973 een grote
zomerhit werd in Frankrijk.
In
1974 toerde hij door Frankrijk en Zuid Amerika en stak hij in de Verenigde
Staten de Death Valley over op een motorfiets. Hij nam ook de tijd om naar de
show van Elvis Presley in Las Vegas te gaan. Hij werd diep getroffen door diens
optreden en hij wilde weer terug naar zijn tijd van Rock And Roll. In januari
1975 ging hij naar Memphis om daar de Franse versie van een aantal Amerikaanse
liedjes op te nemen.
Johnny Hallyday
kreeg problemen met de Franse belastingdienst die 100 miljoen Franc aan
onbetaalde belasting van hem wilde innen. Daarom ging hij met Sylvie en zoon
David in Los Angeles wonen. Niettemin bracht hij nog steeds platen uit in
Frankrijk en bleef hij er ook optreden.
In oktober 1979
trad hij op in een show in Parijs, gekleed in leer en zijn ogen waren opgemaakt
met blauwe mascara.
Zoals hij ieder
jaar deed maakte hij ook in de zomer van 1980 een tournee door Frankrijk. Op 18
augustus zakte hij op het toneel in elkaar. Hij herstelde echter snel, maar toen
hij begin 1981 in Californië op vakantie was las hij in de krant dat hij
overleden zou zijn. Zijn leven was voor de pers een onuitputtelijke bron van
roddel geworden. Zijn scheiding van Sylvie Vartan op 5 november 1980 werd dan
ook door de media breed uitgemeten. Gedurende 15 jaar lang hadden de Fransen het
tumultueuze huwelijk op de voet kunnen volgen
Op 1 december
1981 trouwde in Los Angeles hij met de mannequin Babeth Etienne, een huwelijk
dat maar twee maanden en twee dagen zou duren.
Dochter
Laura Smet
nu
In 1982 was
Johnny alleen maar bezig met muziek en vrouwen. Bij een televisieshow
ontmoette hij de Franse actrice Nathalie Baye, met wie hij een verhouding
begon. Op 15 november 1983 werd hun dochter Laura geboren.
Hoewel hij
publiekelijk bekend stond als een onoverwinnelijke man met een tomeloze
energie tastte zijn hectische leven vaak zijn gezondheid aan. Bij een
optreden op 8 januari 1985 in het Zenith theater in Parijs viel hij flauw op
het podium. Maar na een paar dagen in het ziekenhuis was hij weer hersteld
en keerde hij terug op het toneel.
Door
Nathalie Baye ontmoette Johnny beter ontwikkelde mensen dan hij gewend was
van zijn vrienden uit de showbusiness. Ze probeerde hem meer in de richting
van een serieuze carrière te duwen. Ze introduceerde hem bij Michel Berger
en hij ging liedjes voor hem schrijven. De combinatie van de twee mannen
leidde tot een groot succes.
Zijn relatie
met Nathalie Baye eindigde in 1986. Hij ging weer live optreden.
Hallyday en
Nathalie Baye
In 1989 nam hij
het album "Cadillac" op, waarop twee tracks stonden die geschreven waren door
zijn zoon David.
In 1990 was
Johnny Hallyday in Frankrijk weer groot nieuws toen hij op 9 juli 1990 trouwde
met Adeline Blondeau de jonge dochter van zijn vriend Long Chris. Van haar
scheidde hij op 11 juni 1992.
Hoewel
hij een van de grootste Franse sterren van de voorgaande 30 jaar was, begon zijn
platencarrière momentum te verliezen. In 1991 liet hij anderen meewerken aan
zijn nieuwe album, zoals de Amerikaanse popster Bon Jovi en de Fransman Patrick
Bruel. Maar zijn live optredens waren nog steeds volgeboekt. In 1993 vierde hij
zijn vijftigste verjaardag met een serie van drie grote concerten in het stadion
van Parc des Princes in Parijs.
Hoewel Hallyday
erg bekend was in de Frans sprekende landen was hij daarbuiten vrijwel ombekend.
In Engels sprekende landen noemde men hem spottend "the biggest rock star you’ve
never heard of".
Om daarin
verandering te brengen nam hij in 1994 een album op in de Engelse taal. De
Engelse teksten gaven een nieuwe dimensie aan zijn stem. Hallyday schepte soms
op dat hij de "Gitane methode" gebruikte om zijn stem verder te ontwikkelen.
Gitane is een Frans sigarettenmerk.
Zijn favoriete
artiesten, zoals Bruce Springsteen, waren allemaal Amerikaans. Maar zijn flirt
met de Engelse taal werd een flop in Frankrijk. Dus ging hij weer over tot het
maken van Franstalige albums.
Op 25 maart 1996
trouwde hij met Laetitia Boudou. Zij is 30 jaar jonger dan hij en tot op heden
zijn vrouw. In november verwelkomden Johnny en zijn vrouw Laetitia een nieuwe
telg van het gezin, ze adopteerden een jong meisje, Jade, uit Vietnam.
Hallyday met
Laetitia Boudou
Hallyday met
Laetitia Boudou
Laetitia en
Jade
Johnny,
Laetitia Jade
In 1996 vond er
een nog bijzondere gebeurtenis plaats. Op 24 november gaf hij een concert in het
Aladin in Las Vegas. Daarvoor werden 4.300 Franse fans met gecharterde
vliegtuigen ingevlogen.
Als
ongeëvenaarde ster van de Franse rock ontving Hallyday in januari 1997 de Franse
ridderorde "Legion d'Honneur" uit handen van president Chirac.
In mei 1998
verscheen hij voor de vijfde keer op het filmfestival van Cannes, gewoon als
filmfan omdat hij geen film gemaakt had om te promoten. Maar zijn verschijning
was de voorbode van zijn terugkeer naar de film. En inderdaad maakte hij een
film onder regie van Stéphane Giusi waarin hij de rol van een ex-stierenvechter
speelde.
Maar later dat
jaar gaf hij toch weer de voorkeur aan zijn zangcarrière. In het Stade de France
(een voetbalstadion) gaf hij het meest spectaculaire concert dat ooit in
Frankrijk was vertoond. Daaraan werkten diverse andere artiesten mee en het
publiek was wildenthousiast.
David Hallyday
nu
In oktober 1999
kwam zijn nieuwe album "Sang pour sang" uit. Dit was een bijzonder moment in
zijn zangcarrière omdat het album tot stand gekomen was in nauwe
samenwerking met zijn muzikale zoon David. Eigenlijk kreeg David door dit
album de kans om zijn talent als componist te laten zien. Hij schreef de
muziek voor alle nummers op het album. De teksten werden door verschillende
componisten geschreven, waaronder de schrijfster en tekstschrijfster
Françoise Sagan en de zanger Miossec. Het album was een groot succes en twee
maanden nadat het album uitkwam ware er al 1,5 miljoen exemplaren van
verkocht.
In het jaar 2000
zat Hallyday 40 jaar in het vak. Om dat te vieren gaf hij op 10 juli een gratis
toegankelijk concert aan de voet van de Eiffeltoren. De mega-show werd door
honderdduizenden fans bijgewoond.
Nu ging hij ook
weer acteren in films. In 2000 speelde hij in "Love Me", geregisseerd door
Laetitia Masson en in 2001 had hij een kleine rol in "Mischka', geregisseerd
door zijn vriend Jean-François Stévenin.
Als
groot fan van de autosport nam hij in december 2002 deel aan de rally
Paris-Dakar. En hij reed hem uit.
In 2003 vierde
hij zijn zestigste verjaardag temidden van zijn fans. Hij organiseerde daarom
een tournee. Deze startte in mei op het eiland Reunion en vond zijn hoogtepunt
van 10 tot 15 juni in het Parc des Princes in Parijs. Hij vervolgde de tournee
in België, Monaco, Zwitserland en zelfs Libanon. De tournee trok veel
media-aandacht.
Hij keerde weer
terug naar de film om zichzelf te spelen in "Jean-Philppe" (2006). In datzelfde
jaar ging hij ook weer live optreden met de show "Flashback Tour", waarin hij
nieuwe versies van de oude liedjes uit zijn repertoire bracht.
In december 2006
schokte hij de Franse natie met het bericht dat hij naar Zwitserland wilde
verhuizen. Het had te maken met het belastingklimaat in Frankrijk. In de sfeer
van de aankomende presidentsverkiezingen in Frankrijk kreeg dit bericht een
politieke lading. Hij kondigde aan dat hij van zijn plan zou afzien als Nicolas
Sarkozy, die belastingverlaging beloofde, aan de macht zou komen. Hij zei tegen
zijn fans: "Ik ben ziek om dat te betalen dat ons opgelegd wordt in de vorm van
belastingen". Hij zei dat hij zijn drie kinderen wilde behoeden voor het betalen
van hoge successiebelasting. "Ik ben het ermee eens om belasting te betalen.
Maar voor een erfenis ben ik daar niet mee akkoord."
Het blad "L'
Express" had de primeur. Het meldde dat Hallyday een half jaar in Gstaad ging
wonen om te profiteren van de lagere belastingen in Zwitserland. Om van de lage
belasting te kunnen profiteren moest hij daar elk jaar tenminste een half jaar
en een dag wonen. De autoriteiten van het kanton (in dit geval het kanton Bern)
staan het toe dat prominente buitenlanders een vast bedrag aan belasting
betalen, gebaseerd op de kosten die ze maken, zoals het betalen van huur of hun
bezittingen in Zwitserland, in plaats van een percentage van hun inkomsten.
Zwitserse media meldden dat de zanger miljoenen euro spendeert aan een chalet in
een chic vakantieoord.
De verliezer van
de hele affaire scheen President Jacques Chirac te zijn. Hij en Hallyday waren
goed bevriend. Hallyday voerde campagne voor hem tijdens zijn (verloren)
verkiezingscampagne in 1988. Hij zong: "We hebben allemaal iets van Jacques
Chirac in ons."
Maar Halliday
maakte duidelijk dat dit keer Sarkozy zijn man was. Sarkozy was eens de protegé
van Chirac en is bovendien van dezelfde partij. Maar nu waren ze rivalen
Hij beloofde dat
hij weer naar Frankrijk zou terugkeren als Sarkozy gekozen werd en de belasting
zou verlagen.Na zijn verkiezing gaf Sarkozy aan dat hij de maximale inkomstenbelasting
wilde verlagen van 60 naar 50 procent en dat kleine en middelgrote vermogens
uitgezonderd zouden worden van het betalen van successiebelasting.
Zonder Halliday
te noemen zei Sarkozy dat het een probleem was dat "zoveel van onze artiesten,
ontwerpers en onderzoekers zichzelf voorhouden dat ze moeten vertrekken. De
mensen zouden het aardig vinden als ze konden denken dat ze in Frankrijk konden
leven, zelfs als ze succes hebben".
Chirac was
minder vergevingsgezind en zei: "Hoezeer ik de artiest ook waardeer, ik betreur
zijn gedrag als burger."
Op 17 februari
2007 meldde het Belgische persbureau Belga:
Johnny Halliday
binnenkort volledig Belg
De
commissie voor de naturalisaties in de Belgische Kamer van
Volksvertegenwoordigers heeft het naturalisatiedossier van oerrocker Johnny
Halliday goedgekeurd, zo heeft de Franse krant Le Parisien vandaag gemeld. De
zanger wordt bijgevolg binnenkort (volledig) Belg. "Men heeft beloofd dat het
voor eind maart zou gebeuren", zei een intimus van Halliday tegen de krant.
"Johnny is zeer gelukkig en weet welke kans dit voor hem is".
Volgens Le
Parisien is het verwerven van de Belgische nationaliteit misschien maar een
"etappe". Het zou de rocker toelaten zich binnen een tijdsspanne van twee jaar
in Monaco te vestigen, waar hij kan genieten van fiscale voordelen. Dit is de
wettelijke termijn voor een Belg die in het prinsbisdom wil wonen. Om
sentimentele redenen - zijn vader is een Belg - wil Halliday de Belgische
nationaliteit als tussenstap, aldus de krant.
Intussen wil de
rocker in het Zwitserse Gstaad wonen, waar hij ook een gunstiger fiscaal regime
geniet dan in Frankrijk.