SeniorPlaza

Start
Nieuwtjes
Nieuwsbrief
Zomer
Gezondheid
Column
Componisten
Jazz
1930-1945
Jaren 45-50
De jaren 50
Jaren 60 en 70
Nostalgie
Oude foto's
Op zoek naar
Liedjes
Liedjes Zoek
Opzegversjes
Oude Gedichten
Voordrachten
Poezieversjes
Cadeautips
Vakantie
Wereldwonder
FinanciŽn
Verhalen
Gedichten
Prikbord
Boeken
Er op uit
Uitgaan
Creatief
Spelletjes
Sport
Links

 

9. Nederlandse beat

Geschreven door Ilse Steel

(klik op de plaatjes om ze te vergroten en op de blauwe titel van de liedjes om ze te horen en zien)

(TIP: mocht uw internetverbinding niet snel genoeg zijn, klik dan links onder op II)

(er ontstaat dan een driehoekje met de punt naar rechts)

(laat u het filmpje downloaden en klik dan op het driehoekje)

Als men de top 40 van 1965 bekijkt vallen de grote tegenstellingen op. De Engelse invasie was al begonnen met The Beatles, Rolling Stones etc. Maar daartussenin vindt men een grote verscheidenheid.

Rocco Granata

Italiaans, "Il Silencio", van Nini Rosso. Rocco Granata zingt in het Italiaans "Marina" en in het Nederlands "Noordzeestrand". Ook de Franstalige nummers scoren goed. Lucille Starr met haar "French Song" en France Gall met het winnend songfestival‑liedje  "Poupée De Cire Poupée De Son". De Fransman Hervé Villard met "Capri C'est Fini" etc.

De Duitse artiesten waren ook nog behoorlijk populair, Freddy Quinn, Manuela, de Geschwister Jacob en Drafi Deutscher die een grote hit had met "Marmor Stein Und Eissen Bricht", dat 18 weken in de top 40 stond en als hoogste notering de 7de plaats haalde. Het suikerzoete duo Gert en Hermien Timmerman met "Mondhelle Nacht", Willeke Alberti met "Mijn Dagboek", Trea Dobbs met "Ploem, Ploem Jenka" kon men ook in de top 40 van 1965 vinden.

Freddy Quinn

Blues in Nederland

Rob Hoeke

In 1962 wint boogie‑woogie pianist Rob Hoeke het Loosdrechts jazz‑concours. Hij richt een band op die succesvol is tot 1968,  daarna houden ze nog lang stand maar verdwijnen langzaam naar de achtergrond. Rob Hoeke overlijdt na een kort ziekbed in 1999.

Andere succesvolle bluesgroepen uit de jaren zestig:  Livin  BluesQ65, Bintangs en Cuby and the Blizzards.

In de jaren zeventig komen er steeds meer bluesgroepen bij die regelmatig te zien zijn op het razend populaire 'Haagse Holland Blues Festival',  een jaarlijks terugkerend  evenement.

Het bekendst worden in de jaren zeventig: Barrelhouse, de Hoochie Coochie Band en Flavium, allemaal elektrisch versterkte groepen. 

The Blue Diamonds

De broers Ruud en Riem de Wolff,  van Indonesische afkomst,  vieren  grote triomfen in het begin van de zestiger jaren.  De eerste single brengen  ze uit in 1959,  "Till I kissed You".  Ze worden al snel de Nederlandse  Everly Brothers genoemd.

De in 1960 uitgebrachte single "Ramona" wordt hun grootste hit en breekt alle bestaande Nederlandse verkooprecords. The Blue Diamonds waren populair bij een breed publiek. Met de komst van het beatgeweld in 1964 verdwijnen The Blue Diamonds steeds verder naar de achtergrond. Na hun succesperiode werken ze vaak in Duitsland en blijven sterren in hun geboorteland. In december 2000 overlijdt Ruud de Wolff op negenenvijftigjarige leeftijd.

De popmuziek breekt door

In 1964 breekt het echte poptijdperk aan in de Nederlandse  muziekhistorie. Van invloed hierop was ook het verschijnen van  piratenpopstations, zoals: Radio Caroline en Radio London voor de kust van Nederland. Er was geen  betere  promotie  voor  een pas  uitgebrachte  plaat, dan dat hij regelmatig op de radio te horen was ! De in Amsterdam opgerichte muziekkrant Hitweek  levert een grote bijdrage tot een groter zelfbewustzijn van de Nederpop.

Overal in Nederland werden beatbandjes opgericht. Den Haag speelt in de jaren zestig een hoofdrol hierin. Er waren daar in de  binnenstad veel rockcafe's waar bandjes en solisten op konden  treden. De  Haagse beatscene levert tussen 1960 en 1965 vrijwel  alle  belangrijke rockgroepen af, waaronder: Golden Earring, Q 65, The Motions etc. Shocking Blue was de eerste Nederlandse popgroep die in 1969 een 1ste plaats in de Amerikaanse hitparade bereikte met het nummer "Venus". "Please Go" van de Golden Earring,  uitgebracht in september 1965, kunnen we met  recht  als  de eerste  Nederlandse  grote  beat‑hit bestempelen.

Rob de Nijs & The Lords, zijn geliefd bij een groot publiek van jong tot oud. Op 23 juni 1962 winnen The Lords in het Amsterdamse concertgebouw de talentenjacht 'Tuk op Talent'. De hoofdprijs is een platencontract voor drie singeltjes. De eerste single die Rob de Nijs & The Lords opnemen bevat twee liedjes: "Linda" en "De Liefste Die Ik Ken" (bewerkingen van twee Amerikaanse hits van Adam Wade). Samen met de Lords mag Rob de single ten gehore brengen in de Rudi Carell Show. Helaas flopt de single, maar het tij zou keren, het grote succes kwam snel. Bij optredens droegen The Lords een zwarte cape en een hoge hoed waarmee ze inderdaad op Lords leken. Rob de Nijs heeft in 1963 succes als solozanger met nummers als: "Ritme Van De regen", "Voor Sonja Doe Ik alles" en "Stil verdriet". Hij zou uitgroeien tot een van Nederlands populairste zangers. 

The Jumping Jewels, in 1960 opgericht rondom de zanger Johnny Lion, waar ze als groep tot 1965 platen mee maakt. Onder hun eigen naam: The Jumping Jewels maken ze als groep enkele instrumentale platen. In 1966 scoren ze hun eerste hit: "Wheels", die in Nederland naar de eerste plaats van de hitparade stijgt. Ze worden ook succesvol in Frankrijk en het Verre Oosten. In 1963 scoren ze weer een hit met het nummer: "Africa" en de opvolger "Irish Washerwoman" wordt in 1964 hun laatste hit. Daarna wordt het stil rond de groep.

The Tielman Brothers traden nauwelijks op in Nederland, terwijl ze in Duitsland de grote publiekstrekker waren. Met name door het imponerende showwerk. De emotionele stem van Andy Tielman joeg de harten van vele vrouwen op hol. Bekende hits: "Maria" (1965), "Little Bird" (1967).

The Phantoms traden in het begin van de jaren zestig in Eindhoven in het voetspoor van Peter Koelewijn. Dat resulteerde in twee hits: "I’ll Go Crazy" in 1965 en "Tormented" in 1966. Daarna werd het stil rond de groep.

In november 1965 brengen de Motions "Wasted Words" uit. Het wordt de hoogst genoteerde Nederlandse plaat van het jaar, hij komt op nummer 3. De melodieuze stem van Rudy Bennet is vooral geschikt voor kalme nummers. De Motions passen hun aanvankelijk onstuimige spel aan de vocale capaciteiten van de zanger aan en hebben veel succes. Ze behoren tot de meest legendarische groepen uit de jaren zestig met elf Top-40 hits.

 HET, bedacht door Bob Bouwer ( ZZ & the Maskers). De hit "Ik Heb Geen Zin Om Op Te Staan" werd geïntroduceerd vanuit een groot verrijdbaar bed op de Dam. De politie rekende na tien minuten de ordeverstoorders in. Andere bekende hit: "Kejje Nagaan" (1966).  In april 2003 overlijdt de zanger van HET, Jaques Zwart, op 57 jarige leeftijd. 

Het leek er even op dat de groep The Hunters zou doorbreken in Engeland. Het nummer "Russian Spy And I" (1966)  werd genoeg gedraaid door radio Caroline, maar de verkoop viel tegen. In Nederland was het nummer daarentegen de eerste echte hit voor de groep van Jan Akkerman na tweemaal de hitparade gehaald te hebben met covers.  

Een spraakmakende  band was zeker Q65,  ook wel de Nederlandse Rolling Stones genoemd. Samen met de Outsiders waren ze de schrik van de Nederlandse ouders. In 1966 brengen ze hun eerste single "You’re The Victor" uit, de opvolger "The Life I Live" wordt een geweldig succes. De debuutelpee "Revolution" behoort tot de klassiekers van de Nederlandse popgeschiedenis. Moeilijkheden met drugs en onaangepast gedrag,  tijdens optredens braken vaak ongeregeldheden uit, maar de rauwe beatmuziek en de prachtige ballade "World Of Birds", 1967,  vond gretig aftrek bij de jeugd. De zanger van Q65, Wim Bieler overlijdt in 2000.

The Outsiders, ook wel langharig werkschuw tuig, genoemd met zanger Wally Tax geeft ook spraakmakende optredens. Ze zijn razend populair. De live optredens waren een sensatie in de jaren zestig. In 1966 treden de Outsiders op in het voorprogramma van de Rolling Stones en dit betekende de grote doorbraak. Bekendste hits: "Lying All The Time", "Keep On Trying" en "Touch" (cover door andere groep), drie top 10 hits in 1966. Tot 1969, dan verlaat Wally Tax de groep, blijven ze met hun aansprekende muziek een van de populairste bands in de Benelux. Wally Tax overlijdt in 2005, arm en berooid in zijn woning in Amsterdam-Oost.

De groep,  ZZ & de Maskers heeft in heel Europa succes met  haar  griezelact. Tijdens optredens dragen ze zwarte oogmaskers en met horrorgeluiden  wordt de  sfeer  nog  eens benadrukt. Ze komen met een voor die tijd unieke lichtshow. De groep groeit al snel uit tot een van de populairste bands van Nederland en België. Bekendste hits:"Ik Heb Genoeg Van Jou" en "Goldfinger" uit 1965 en natuurlijk niet te vergeten "Dracula".

De Ro-d-ys scoorden vier prachtige gecomponeerde hits: "Take Her Home", "Just Fancy", "Nothing To Change A Mind" (1967) en "Sleep Sleep Sleep" (1968).

Tee Set (door Joost de Draaijer meestal het Theestel genoemd), met zanger Peter Tettero die met veel emotie goede bluesachtige nummers zingt. De groep valt in de smaak bij het poppubliek en in augustus 1966 staat "Early In The Morning" in de hitparade. Vanaf 1966 verandert de samenstelling van de groep voortdurend en ook het muziekrepertoire wijzigt steeds. De groep maakt niet al te ingewikkelde muziek waar een breed publiek van geniet. Bekende hits: "Tea Is Famous" (1968), "Ma Belle Amie" (1969). Met "She Likes Weeds" scoort de groep in 1970 hun enige nummer een hit. Na 1970 brengen ze nog regelmatig succesvolle platen uit, maar ze bereiken nooit meer het muzikale peil en het commerciële succes van de jaren daar voor. In september 2002 overlijdt Peter Tettero op 55 jarige leeftijd aan leverkanker.

Sandy Coast begon als skiffle-groep in 1961 maar stapte na vier jaar over op popmuziek. Hans en Jan Vermeulen vormden vooral in de eerste jaren de spil van de groep. Bekende hits: "We’ll Meet Again" (1966), "I See Your Face Again" (1968), "Capital Punishment" (1969) en "True Love That’s A Wonder" (1971).

Les Baroques debuteerde met folk, maar werd bekend na een optreden in de film "Brake Down". Hierna volgden vier commerciële tophits waaronder "Such A Cad" en "I Know" uit 1966.  

Les Baroques

Armand

The shoes

Armand, (Herman van Loenhout) won in 1966 het 'Cabaret der Onbekenden' in zijn woonplaats Eindhoven. De linkse protestzanger schopte flink tegen de maatschappij aan, waarbij zijn teksten nog werden gekuist door de platenmaatschappij. Later maakte hij nog zeven langspeelplaten met zachter getinte protestliedjes. Bekendste hits: "Ben Ik Te Min" en "Blommekinderen" uit 1967. 

The Shoes, herkenbaar aan het schorre stemgeluid van Theo van Es, maakten tussen 1967 en 1970 maar liefst twaalf hits. In Duitsland was de groep ook erg succesvol. Bekendste hits: "Na, Na, Na" (1967), "Don’t Cry For A Girl" (1968), "Osaka" (1970).

The Buffoons brachten close harmony die een diepe indruk maakte op het poppubliek. De groep toerde regelmatig door Engeland en Duitsland. Bekendste hits: "Tomorrow is Another Day" (1967), "It’s The End" (1968) en "My World Is Empty (1970).

The Buffoons

Cuby & The Blizzards

Cuby & The Blizzards, een echte bluesgroep, toerde regelmatig door Italië voordat ze in Nederland bekend werden. Ze begeleidde in Nederland Van Morrison op een legendarische tournee en werkten in Engeland met Alexis Korner. In 1967 overhandigd Wim Sonneveld de band een Edison. "Window Of My Eyes" was in 1968 de grootste van in totaal negen Top-40 hits.

Shocking Blue opende de deuren voor Nederlandse popgroepen in Amerika. "Venus" werd een wereldhit, maar bereikte in Nederland nooit de eerste plaats in de hitparade ! Het debuutalbum (zonder zangeres Mariska Veres) deed niets, de toevoeging van de zangeres deed wonderen. Ze combineert een goed stemgeluid met een opvallend uiterlijk en een sexy presentatie. De groep wordt razend populair en gaat tournees maken o.a. naar Japan. Met Mariska Veres als middelpunt scoort de band tot eind 1970 nog vlot hits, maar de enorme internationale successen blijven na "Venus" uit. In 1974 wordt Shocking Blue opgeheven. Hun nummer één prestatie in Amerika heeft tal van andere Hollandse groepen aangezet tot betere muzikale prestaties. Bekende hits o.a. "Send Me A Postcard" (1968), "Mighty Joe" (1969), "Never Marry A Railroad Man" (1970) en "Blossom Lady" (1971). Mariska Veres overleed in 2006 aan kanker, de ziekte werd drie weken voor haar dood ontdekt.

Blues Dimension hadden maar een kleine hit: "Get Ready" (1968), maar maakte wel drie elpees. De groep bestond van 1966 tot 1969. Enkele leden vertrokken in dat laatste jaar naar Cuby & The Blizzards.

The Bintangs een groep met een stevige live-reputatie, scoorden in 1969 hun eerste hit: "Riding On The L&N".  Daarna volgde o.a. "Traveling In The USA" (1970) en als laatste "The Bride" (1970).

George Baker Selection, het nummer  "Little Green Bag" (1969), zorgde voor een wereldwijde doorbraak, inclusief Engeland en Amerika. Het was de eerste van de drieëntwintig Top-40 singles van de groep in de jaren zeventig. Andere bekende hits o.a. "Dear Ann" (1970), "I’m On My Way" (1972), "Fly Away Little Paraquayo" (1974), "Una Paloma Blanca" (1975) en "Morning Sky" (1975).

George Baker Selection

Ellie Nieman en Rikkert Zuidervelt

Earth & Fire

Elly Nieman en Rikkert Zuiderveld maakten samen diverse succesvolle elpees. Veelal lieflijke vrolijke dromerige liedjes. Bekendste hits: "De Kauwgomballenboom" (1971) en "Alles Is Vrij" (1973).

Earth & Fire, met zangeres Jerney Kaagman, breekt in 1970 door met de single "Seasons". De muziek van deze groep is geen lichte kost, invloeden van de progressieve rockmuziek van allerlei Engelse en Amerikaanse groepen uit de jaren zeventig zijn duidelijk te horen. Bovendien wordt inspiratie gezocht in klassieke muziek en jazz. Deze combinatie brengt vlammende muziek en commercieel succes. Het poppubliek valt massaal voor de verschijning en de stem van zangeres Jerney Kaagman. Een reeks van hits volgt, waaronder: "Ruby Is The One" (1970), "Memories" (1972), "Maybe Tomorrow, Maybe Tonight" (1973). Tot in de jaren 80 blijft Earth & Fire een topact.     

De Golden Earrings. Het  is 1961 en George Kooymans en zijn buurjongen Rinus Gerritsen nemen het besluit om samen muziek te gaan maken. Met het aantrekken van een drummer en nog een gitarist wordt de groep de Tornado's opgericht. Men doopt de naam om in Golden Earrings als een Engelse band met dezelfde naam de hit "Telstar" scoort. In 1963 wisselt de bezetting, gitarist Hans van  Herwerden en drummer Fred van der Hilst worden respectievelijk vervangen door Peter de Ronde en Jaap Eggermond.

Met  zanger  Frans Krassenburg treedt deze betere formatie elk weekend op in een van de vele beatclubs in Den Haag. De tweede single, "That Day" wordt ook een grote hit en de groep maakt steeds meer naam. Ze krijgt een fervente aanhang die er mede  voor  zorgt dat nummers "Daddy Buy Me A Girl" en "If You Leave Me", geschreven door R. Gerritsen, muziek van G. Kooymans, hoog in de hitparade komen.

Met  de  nieuwe zanger Barry Hay in 1967 scoort de groep met  het  nummer, "Sound Of The Screaming Day" een dijk van een hit.  In 1968 hebben de Golden Earrings hun eerste nummer 1 hit, "Dong‑Dong‑Di‑Ki‑Di‑Ki‑Dong" ! Het is te horen dat de groep de ontwikkelingen van de popmuziek op de voet volgt. De Golden Earrings laat een scala aan stijlen horen, variërend van akoestische pop en blues tot psychedelische en orkestrale  hardrock, bijvoorbeeld "Just A Little Bit Of Peace In My Heart", "Where Will I Be" en "Another  45 Miles".

Een  nieuwe drummer Sieb Warner wordt in 1969 weer vervangen door César  Zuiderwijk en het wordt al snel duidelijk dat men een  powerdrummer van grote klasse heeft binnengehaald.

Door in 1971 de S van Golden Earrings er af te halen wil men aangeven  dat het  muzikale geluid wordt verlegd van pop naar  rock ! De  hits  blijven elkaar opvolgen. In 1972 staat de Golden Earring  in het voorprogramma van The  Who !

Met "Radar Love", 1973, live uitgevoerd en met een spectaculaire sprong van César Zuiderwijk over zijn drumstel hebben de Golden  Earring  weer  een gigantische hit. De groep groeit naar een hoger niveau en dat zorgt  voor succes in het buitenland, Engeland en Amerika. De groots aangepakte Amerikaanse tournee is een succes in 1974.  Daarna  heeft  de Earring het moeilijk om het geweldige succes  van  "Radar Love" te evenaren. Eind jaren zeventig is te merken dat de  band  moeite heeft om aansluiting te vinden bij de nieuwe muziekstromingen zoals, punk en new wave. Wel weten ze met "Weekend Love" in 1979 de top 10 nog te halen.

1982 Nederlands langst bestaande popgroep overweegt om er mee te stoppen!

Daar ze in stijl afscheid willen nemen gaat de groep er nog een keer flink  tegenaan. Het resultaat mag er zijn. De single "Twilight Zone" blijkt  een prima  opvolger van "Radar Love" en bereikt in zeer korte tijd de eerste plaats van de hitparade. In Amerika een top 10 notering. In de winter van 1983/84 gaat de Golden Earring op tournee naar Amerika, wederom  zeer geslaagd. Dat succes inspirerend werkt blijk als de volgende single, "When The Lady  Smiles", een nummer een hit wordt ! De clip van de single veroorzaakt opschudding door een scène waarin een non wordt aangerand. Er komt een gekuiste versie op verzoek van een aantal Hilversumse omroepen. Zo wordt de boel weer gesust.

En de Earring trein dendert maar door

In 1986 treed de groep gratis op en wel op het strand van Scheveningen. Tweehonderdduizend belangstellende staan te swingen in het rulle zand, een groot feest. Hoe populair de groep is blijkt als Arcade in 1988 de verzamel CD 's "The Very Best" volume 1 en 2 op de markt brengt. In  korte tijd worden er meer dan honderdduizend exemplaren van verkocht.

De platina platen  worden  gevolgd door een Greatest Hits tournee door Nederland, België en West‑Duitsland. Op het Parkpopfestival in Den Haag laat de groep horen nog altijd het vlaggenschip van de Nederpop te zijn. De stad  Almere eert de groep door een straat naar hen te noemen. De  Golden Earring bestaat in 2008 nog steeds en speelt voor uitverkochte zalen met drie generaties als fans ! De Golden Earring, een onverwoestbaar popinstituut !

Herman Brood, een rockfenomeen. Al op jonge leeftijd raakt Herman Brood in de ban van de rock and roll. Zijn idolen zijn Fats Domino en Little Richard die beide piano spelen. Vanaf zijn twaalfde jaar combineert hij zijn grote hobby tekenen met pianolessen. Als hij zeventien is gaat hij naar de Academie voor Beeldende Kunsten, maar na amper drie maanden wint de muziek het, de  schoolse discipline bevalt Herman Brood niet.

In 1964 richt hij zijn eerste bandje op, The Moans. Dan wordt hij gevraagd voor de groep Cuby & The Blizzards en het is zeker dank zij deze groep dat Herman Brood enige bekendheid krijgt.

Als de platenmaatschappij echter verneemt dat Brood drugs gebruikt is de samenwerking snel afgelopen. Hij zit een tijdje in de  gevangenis voor het verhandelen van LSD en vertrekt daarna naar Israël en Griekenland waar hij zonder een echt doel voor ogen te hebben  rondzwerft.

Herman Brood komt zeer in de belangstelling tijdens een afscheidsoptreden van Cuby & The Blizzards voor de VARA televisie in 1974,  waar hij voor de  camera  laat weten graag weer te willen optreden, het liefst met een groep. Er  wordt gehoor aan gegeven. Hij krijgt een aanstelling bij de groep Stud, die overigens niet lang blijf bestaan.

Begin 1975 neemt hij met een  gelegenheidsformatie genaamd The Flash en Dance Band, "Showbizz Blues" op, gevuld met rommelige blues en rock and roll stukken. Daarna steekt hij zijn energie in de opbouw van Vitesse en bouwt in deze groep verder aan zijn eigen stijl. Op de uitgebrachte LP "Vitesse" hoort men een zeer vrolijke en swingende Herman Brood, die zich naast de blues en de rock and roll ook aan de funk waagt.

Vitesse

Herman Brood

Wild Romance

In 1976 stapt hij weer in de dan herenigde Blizzards, maar niet voor lang ! Mede door een ontmoeting met horecaman Koos van Dijk besluit de nonchalante en wispelturige Brood om een solocarrière na te  streven. De begeleidingsgroep Wild Romance wordt opgericht en daarmee doorkruisen ze lange tijd het Groningse clubcircuit en bouwen langzaam maar  zeker weer enige bekendheid op. Het in 1977 verschenen album "Streets" blijkt een aanloop naar nog grotere successen. Met de mengeling van rock and roll en rhythm en blues weet Herman Brood een groot publiek te bereiken.

In 1978 schiet zijn eerste single, "Saturday Night", in korte tijd naar de bovenste regionen van de hitlijsten. Niet lang daarna staat "Still Believe",  de tweede single van de LP "Shpritz", die geheel op eigen kracht tot stand komt, ook in de top van de hitlijsten. Herman Brood laat met deze LP horen en zien dat hij een rocker pur sang is. De Benelux, Europa en zelfs Amerika sluiten Herman Brood in de armen.

Voor zijn fans is Herman  Brood het  symbool van jeugdige opstandigheid, mede omdat hij door zijn drugsgebruik nogal eens in aanvaring komt met de autoriteiten. Deze drugs zullen als  een  rode draad door Broods verdere leven lopen.

Met zijn begeleidingsband Wild Romance, weer met een nieuwe bezetting, reist hij in hoog tempo het hele land door, onvermoeibaar timmert hij aan de weg en wordt mateloos populair. Herman heeft uitgesproken muzikale ideeën, rock and roll moet agressief zijn vindt hij. Met zijn agressieve pianospel waar de vonken vanaf spatten voldoet hij zeker aan zijn eigen voorwaarden.

Herman Brood wordt  een kei in het bespelen van de media

Openhartig vertelt hij over zijn druggebruik en arrestaties en strooit prikkelende, niet altijd serieus te nemen, uitspraken in het rond.  Zo wordt Herman Brood "het gesprek van de dag". Zijn grijnzende kop siert de omslagen van diverse weekbladen. Brood is sensatie in verschillende opzichten. Als een sneltrein zo ontwikkelt zich Broods carrière en Frankrijk en West Duitsland willen meer horen en zien van het fenomeen Herman Brood.

Nina Hagen

Rond de opnames van de film "Cha  Cha" in het voorjaar van 1979 hangt een sfeer van waanzin. De tegenspeelsters van Herman Brood zijn de zangeressen Nina Hagen en Lene Lovich. Later in 1979 vertrekt Herman Brood met zijn gevolg naar Amerika, langzaam dringt daar de compilatie Herman Brood en His Wild Romance de Hot 100  binnen.

Daarna keert het tij voor Brood. De publieke media die hij altijd zo uitmuntend wist te bespelen keren zich tegen hem. Het dieptepunt van zijn carrière beleeft Brood in de beginjaren tachtig als zijn  twee LP's "Go  Nutz" en "Wait A Minute" zeer slecht ontvangen  worden.

Eind 1984 kruipt Herman Brood weer langzaam maar zeker uit het diepe dal, mede omdat hij van platenmaatschappij veranderde en zijn LP, "The Brood", goed ontvangen wordt,  zijn meest gevarieerde plaat van de laatste jaren.

1988 wordt ook een uitstekend jaar voor Herman Brood die op het Pinkpop festival optreedt. Brood is een podiumbeest en gaat er mee door tot hij er letterlijk bij neervalt. Hij is weer populair zijn muziek vindt weer gretig aftrek en Herman toert met zijn Wild Romance langs alle theaters.

In de jaren negentig treedt Herman Brood nog steeds op voor  uitverkochte zalen en een enthousiast publiek bewijst hem de eer die Nederlands meest spraakmakende poppersoonlijkheid toekomt. Ook brengt hij in maart 1999 de CD "Back on the corner" uit, vol met swingnummers, perfect getimed omdat het swingen weer in is. Voor Herman gaat hiermee een lang gekoesterde droom in vervulling. Naast  zijn muziek wordt Herman Brood ook steeds meer gewaardeerd als schilder, vooral door de veelkeurigheid die je op dezelfde manier als Broods rock and roll raakt. Daarnaast tekent en illustreert hij en maakt gedichten. Kortom een zeer talentvol man die op een eigenzinnige wijze zijn eigen gang blijft gaan. Brood blijft Brood.

Helaas verliest Nederland zijn enige echte rock and roll ster. Herman maakt een einde aan zijn leven door in juli 2001 van het dak van het Amsterdamse Hilton hotel af te springen. Herman droeg een briefje bij zich waar op stond dat hij geen zin meer in het leven had.     

Nog een kleine greep uit de Nederlandse beat‑groepen van de jaren zestig

Jay‑jays,  "Bald Headed Woman" (filmpje is cover),1966. Sandy Coast die in 1971 een dijk van  een hit hebben met, "True Love, That's a Wonder". The Shoes hebben een top tien hit in 1967 met "Na Na Na", een  unieke soul‑touch dankzij het negroïde stemgeluid van zanger Theo van Es.

The Tee Set scoort in 1969 met "Ma Belle Amie" ook in de Verenigde Staten. Les Baroques, "Such A Cad", 1966, Buffoons, "Tomorrow's Another Day", 1967. Rodys, "Take Her Home", 1967.

Zen brengt in 1968 "Hair" uit, naar de gelijknamige musical. Bojoura, waarvan "Frank Mills" uit 1969 het langst blijft hangen. In 1969 scoort de George Baker Selection hun eerste hit met "Little Green Bag". Daarna volgt een indrukwekkende stroom hits. Met Groep 1850, Dragonlfy en Mother's Love heeft Nederland ook een paar psychedelische rockbands.

En een kleine greep uit de beat‑groepen van de jaren zeventig

De George Baker Selection heeft in de jaren zeventig drie nummer 1 hits in Nederland: "Sing A Song Of Love", 1974, "Una Paloma Blanca" en "Morning Sky" uit 1975. Shocking Blue scoort met,  "Never Marry A Railroad Man", 1970. Tee Set zingt,  "She  Likes Weeds" in 1970 en Earth & Fire komt op nummer twee in de top 40 met, "Seasons". Het succes van de in 1972 uitgebrachte single "Memories" is enorm. De groep wordt een top-act en ook in andere landen populair.

Nieuwe namen duiken op waaronder: Greenfield & Cook. De nummers: "Only Lies", 1971, "Don’t Turn Me Loose", 1972 en "Easy Boy", 1973 worden grote hits.

Greenfield & Cook

Focus

The Walkers

Kayak

De groep Focus, met de klassiek geschoolde Thijs van Leer, haalt een top 10 notering met het nummer, "Sylvia" in 1972. The Walkers, die in 1971 een grote hit hebben met, "There's No More Corn On The Brasos". "It's Gonna  Be  Allright"  door  Smyle, die klinken als de  Beatles, is in 1972 de opvallendste eendagsvlieg. The Buffoons, Golden Earring en Albert West doen het nog goed in de jaren zeventig.

De rest van de jaren zeventig zien we dat de gevestigde groepen steeds hits blijven scoren en er weer een paar  nieuwe  bijkomen zoals: Kayak, grote hit met: "Ruthless Queen" in 1979.  Gruppo Sportivo die een hit hebben met "Disco Really Made It", 1979.

Massada,  een Molukse popband vol Latin-invloeden gooit hoge ogen met de nummers "Latin Dance", 1978 en "Arumbai", 1979.

Teach Inn komt in de top 10 met "Dear John", een parodie op John Travolta en de film "Saturday Night Fever" uit 1978. Als  gelegenheidsduo hebben Yonne Keely & Scott Fitzgerald een nummer 1 hit in 1977 met "If I Had Words". Long Tall Ernie & The Shakers hebben een nummer 1 hit in Nederland in 1977 met: "Do You Remember".

Gruppo Sportivo

Teach Inn

Long Tall Ernie

& The Shakers

Nits

In 1978 debuteren de Nits met de eenvoudige liedjes-LP "The Nits" maar ontwikkelen al snel een heel eigen, kunstzinnig geluid dat de band een langdurige en onbetwiste internationale populariteit bezorgt.

We gaan de jaren zeventig verlaten met: Herman Brood, "I Love You Like I Love Myself" (clip uit film "Wild Romance"), 1979,  de groep Vitesse,  "Rock And Roll Band", 1979, en Luv en de Dolly Dots, de twee enige echte meidengroepen die Nederland in de jaren zeventig heeft.

De Palingsound

The Cats

Vanaf 1965 zorgen The Cats met nog wat andere Volendamse groepen ervoor dat de ‘palingsound’ een belangrijke rol in de Nederlandse popwereld gaat spelen. The Cats bestaan uit: Cees Veerman, Piet Veerman, Jaap Schilder, Arnold Mühren en Theo Klauwer.

In het begin van hun carrière zijn ze een echte, soms zelfs ruige, maar diverse beatgroep. De heldere vierstemmige harmony‑zang en de  licht hese stem van zanger Cees Veerman zijn hun belangrijkste kenmerk.

In 1966 brengen ze "What A Crazy Life" uit dat de veertiende plaats in de hitparade bereikt.  Na 1967 worden ze steeds populairder. Vanaf 1968 gaan de Cats zich steeds meer toeleggen op ballades die melodramatisch en zwaar  georkestreerd zijn, "Lea", "Why" en "Scarlet Ribbons". Dit slaat aan bij een breed publiek en ook het buitenland raakt geïnteresseerd.

De Cats worden beroeps in 1968 en gaan in 1971 op tournee naar  Indonesië. Daarna volgt in 1972 Suriname, maar dan krijgt de leadzanger problemen met zijn stem en wordt vervangen door Piet Keizer. In 1974 komt Cees Veerman weer terug. Pogingen om de groep in Amerika te promoten mislukken.

In de laatste helft van de jaren zeventig begint het succes na een decennium vol met hits af te nemen voor de Cats. Die besluiten om in 1980 er helemaal mee te stoppen. In de jaren na hun grote successen blijven hun singles en LP’s die ze maken goed verkopen. De Cats zijn met dertig top 40 noteringen in 12 jaar tijds de best genoteerde Nederlandse popgroep !

Het is 1966 en de plaatselijke krant meldt het optreden van een paar Volendammers. Omdat de groep geen naam heeft blijft het de  band  zonder naam, BZN.

In 1968 brengt BZN de eerste single "Maybe Some Day" uit. De sound lijkt een beetje op die van de Bee Gees, harmonypop, een formule die bij de  band blijkt te passen. Begin jaren zeventig schakelt men over op wat ruigere rock. Op zoek naar een nieuwe stijl en met de komst van Annie Schilder in 1976 slaat BZN een andere weg in.

Met  ongecompliceerde romantische deuntjes, vaak met Franse kreten doorspekt, gezongen door Jan Keizer en Annie Schilder, heeft de groep een gouden greep gedaan. Van de eerste single nieuwe stijl, "Mon Amour", worden er honderdduizend verkocht. De daarop volgende jaren scoort BZN ieder jaar wel enkele hits, nu met zangeres Carola Smit, en alle LP's worden goud en platina in Nederland.  BZN heeft zich  stevig gevestigd en heeft een unieke plaats binnen de Nederpop veroverd. In 2007 stopt de band ermee.

Ekseption

Unit Gloria

The Shuffles

Brainbox

Vanaf 1969 wordt het geluid van sommige Nederlandse groepen commerciëler, bijvoorbeeld Ekseption, "The Fifth Rhapsody In Blue" en "Peace Planet", Unit Gloria (met Robert Long), "The Last Seven Days", The Shuffles (met Albert West), "Cha, La, La, I Need You".  Hoge ogen gooit Brainbox, "Down Man", 1969, "Doomsday Train", 1970. The  George Baker Selection en Shocking Blue scoren  met kwalitatief  hoogstaande hits.

Door de jaren heen zou blijken dat Nederlands poptalent in ruime mate aanwezig was !

Rond 1973 raken sommige Nederlandse popgroepen op hun retour, bijvoorbeeld Tee Set,  The Shoes, Focus en Ekseption. Daar staat tegenover dat andere talentvolle groepen deze plaats weer innemen.

Bolland & Bolland

De Haagse broers Bolland & Bolland die in de jaren zeventig aardig wat hits scoren: "Summer Of 71", "Wait For The Sun", 1972, "Mexico I Can’t Say Goodbye", 1974 en "Spaceman", 1978, komen met de LP "The Domino Theory" in 1981 ook internationaal in de belangstelling. Daarna maken ze carrière als songschrijvers.

Long Tall Ernie en The Shakers breken door, het duo Mouth & McNeal, Earth & Fire  en Kayak.

De Dizzy Man's Band heeft door gebruik te maken van blazers een geheel eigen geluid ontwikkeld, met hun komische acts tijdens optredens gooien ze hoge ogen. "The Show", 1973 en "The Opera", 1975 zijn hier goede voorbeelden van. En uiteraard is daar Herman Brood.

De rest van de jaren zeventig komen er nieuwe groepen bij, ook veel eendagsvliegen die al weer snel in de vergetelheid raken.

Dizzy Man's Band

Pussycat

Lucifer

 Het songfestival in 1975 wordt gewonnen door Teach Inn met het liedje "Ding A Dong". Pussycat heeft een geweldige hit met, "Mississippi", op nummer 1 in Nederland en in Engeland. De groep Lucifer heeft in 1975 met "House For Sale" een grote hit, Golden Earring gaat op de  Franse tour met het nummer "Ce Soir", 1975, en George Baker brengt "Una Paloma Blanca" uit in 1975.

Er is de daaropvolgende twee jaar niet veel nieuws onder de pop-horizon. In 1978 en 1979 weten nieuwe popgroepen door live  optredens zo'n grote populariteit  te vergaren dat ze met hun singles in de hitparade komen. Hierbij moet aangetekend worden dat de  bescheiden noteringen in de hitparade niet in verhouding staan tot de populariteit die ze bij het popminnend publiek genieten.

Massada, Gruppo Sportivo, Herman Brood en His Wild  Romance, een pure rocker van eigen bodem, zijn hier goede voorbeelden van. Dankzij  de top 40 hitlijsten en de sympathie van radio Veronica voor de Nederlandse popmuziek kon deze tot wasdom komen en  werd Nederland een belangrijke leverancier van popmuziek ! 

Ga naar vervolg van dit hoofdstuk (Nederlandse Beat)

Ga terug naar het overzicht Jaren 60 en 70